πολλές, πολλές θερμές ευχές

Αγαπημένοι μου φίλοι

σας εύχομαι ολόψυχα χρόνια πολλά, ευλογημένα, ειρηνικά, και δημιουργικά!

Ζητώ συγγνώμη απ΄ όλους σας που έχω μείνει στη σιωπή τόσο καιρό, αλλά ο χρόνος κυλά αδυσώπητα, οι υποχρεώσεις που είχαν μαζευτεί μετά απ΄ όλη τη δοκιμασία της ασθένειας είναι πάρα πολλές, οι προτεραιότητες έχουν αλλάξει σημαντικά, και μέσα σε όλα αυτά, 2 – 3 φορές το μήνα οι τακτικές εξετάσεις στο νοσοκομείο κι ο επανέλεγχος. Βρίσκομαι σε συνεχή θεραπεία συντήρησης, η οποία πλέον δεν έχει τις αρχικές παρενέργειες, και έχω επανέλθει κανονικά σε όλες μου τις επαγγελματικές και οικογενειακές υποχρεώσεις. Η νόσος είναι σε πλήρη ύφεση (αν κι η σκιά της είναι πάντα “παρούσα” με κάποιον ανεξήγητο τρόπο) και δόξα τω Θεώ τα αποτελέσματα όλων των ελέγχων πολύ καλά ως τώρα.

Με συγκινεί που επισκέπτεστε αυτή τη μικρή γωνιά μου και μου λείπει αυτή η επαφή. Ελπίζω να συνεχίσω αυτό το ταξίδι που άρχισα να σας περιγράφω πριν καιρό, θέλω πολλά να μοιραστώ, αλλά δεν είναι πολύ εύκολο πάντα! Σας σκέφτομαι και σας αγαπώ όλους και σας στέλνω τις πιο εγκάρδιες ευχές μου.

(στη φωτογραφία απεικονίζονται οι 3 Μάγοι από μία σύνθεση από γύψο της Γέννησης, του Kieran Forde από το Kilcullen της Ιρλανδίας. Οι φιγούρες των προσώπων είναι αντίγραφα από παραστάσεις της Γέννησης πάνω σε αρχαίους υψηλούς Κέλτικους Σταυρούς. Παρά την απλότητα των σκαλισμάτων, κανείς μπορεί να διακρίνει από τα χαρακτηριστικά τους ότι η καταγωγή τους είναι από Ασία, Ευρώπη και Αφρική. Στα χέρια τους φέρουν τα Δώρα.)

ένα ταξίδι: αγιασμένα χώματα

Ο όρμος των Μαρτύρων στο νησί της Αϊόνα και στο βάθος το μοναστήρι του αγίου Κολούμπα

θαλασσοπόροι ιεραπόστολοι σε αναζήτηση της συνάντησης με τον Θεό και με τον κόσμο…

Ο άγιος Κολούμπα

Το 563 μ.Χ. αποβιβάζεται στο νησί της Αϊόνα (απέναντι από τη δυτική ακτή της Σκωτίας) ο Ιρλανδός μοναχός άγιος Κολούμπα και αφιερώνεται στο ιεραποστολικό έργο. Ο Κολούμπα και οι συνασκητές του έφτιαξαν μοναστήρι το οποίο αναδείχτηκε σε ένα από τα σπουδαιότερα χριστιανικά κέντρα από τον 6ο ως και τον 8ο αιώνα. Η μονή του αγ. Κολούμπα σύντομα αναδείχτηκε ως το κυριώτερο ορμητήριο ιεραποστόλων μοναχών, οι οποίοι πραγματοποίησαν μια αληθινή ευαγγελική εποποιία, αρχικά δρώντας ανάμεσα στους Πίκτους της βόρειας Σκωτίας και στη συνέχεια διατρέχοντας τη Βρετανία, περνώντας στην Ευρώπη, φθάνοντας μέχρι τη Γερμανία και τη Ρωσία.

Το κοιμητήριο & το παρεκκλησιο του αγ. Όραν (ένας από τους συνασκητές του αγ. Κολούμπα και ο πρώτος που θάφτηκε εκεί).

Η Κελτική Εκκλησία βλάστησε στις Βρετανικές Νήσους από τον Β΄ αιώνα, ανέπτυξε ενδιαφέρουσα γηγενή φυσιογνωμία (στην πνευματικότητα, στην τέχνη, στην εκκλησιαστική οργάνωση) και έφερε πνευματικές επιδράσεις από την Ανατολική Εκκλησία (Βυζάντιο).

Παναγία Βρεφοκρατούσα, λεπτομέρεια από το Κέλτικο Ευαγγέλιο (Book of Kells, 9ος αιώνας)

Ενδεικτικό της παράδοσης της Κελτικής Εκκλησίας είναι ότι όταν η επιρροή της Εκκλησίας της Ρώμης εντάθηκε στη Βρετανία, οι ηγέτες της Κέλτικης Εκκλησίας εξεπλάγησαν με τη ρωμαϊκή αξίωση για ομοιομορφία στα λειτουργικά έθιμα των τοπικών Εκκλησιών. Η αντίδραση της Κελτικής Εκκλησίας κάμφθηκε βαθμιαία από τα μέσα του 7ου αιώνα, και ο κέλτικος πολιτισμός  επλήγη και γενικότερα στο διάβα των αιώνων μέσα από μια δραματική πορεία θρησκευτικών και πολιτικών συγκρούσεων που κατέληξε στην επικράτηση του Πρεσβυτεριανικού Προτεσταντισμού στη Σκωτία και στην απεμπόληση της Ορθόδοξης κληρονομιάς.

Ο λόφος στον οποίο βρισκόταν το κελι του αγίου Κολούμπα

Σήμερα οι Ορθόδοξοι ιερείς της Σκωτίας, συνεχιστές της παράδοσης των Κελτών μοναχών – ιεραποστόλων, ταξιδεύουν από άκρη σε άκρη της Σκωτίας για να μεταφέρουν το μήνυμα του Ευαγγελίου και να τελέσουν τη Θεία Λειτουργία. Οι αρχικά ολιγάριθμοι Ορθόδοξοι Σκώτοι γίνονται όλο και περισσότεροι, τιμούν ιδιαίτερα τους Κέλτες αγίους, και νιώθουν συνεχιστές της Κελτικής Εκκλησίας.

Η προφητεία του αγίου Κολούμπα

“Στην Αϊόνα της καρδιάς μου, στην Αϊόνα που αγαπώ,

αντί για τη φωνή των μοναχών

Θα ακούγεται το μούγκρισμα των κοπαδιών.

Μα πριν φθάσει το τέλος του κόσμου

η Αϊόνα θα ξαναγίνει όπως ήταν”

ένα ταξίδι: προσκύνημα

προσκυνώ

“προς” και “κυνώ” (φιλώ)

εκκλησία

“εκ” και “καλώ”, καλώ έξω

εκκλησία

συνάντηση Θεού και κόσμου

εκκλησία

μαρτύριο και μαρτυρία

εκκλησία

θυσία – αγάπη – αποστολή

ένα ταξίδι…

εδώ είμαι… το ξέρω, έλειψα καιρό, αλλά δε γινόταν αλλιώς.

Η υγεία μου είναι πολύ καλά. Με τη βοήθεια του Θεού έχω επανέλθει στην καθημερινότητά μου και στη ζωή μου εδώ και καιρό. Κάποια φάρμακα (αγωγή συντήρησης) για ένα χρονικό διάστημα, επανέλεγχοι κάθε μήνα προς το παρόν, μικροπράγματα όταν αναλογιστεί κανείς πόσο υποφέρουν άνθρωποι γύρω μας και δίπλα μας χωρίς ίσως ούτε να το συνειδητοποιούμε κάποιες φορές!

Εμπειρίες, όμως, τόσο δυνατές, σαν αυτή που βίωσα εγώ τον τελευταίο καιρό και βιώνουν πολλοί άλλοι γύρω μας καθημερινά, σε κάνουν να επανεξετάσεις πάρα πολλά. Αυτή η πορεία του επαναπροσδιορισμού είναι πολύ προσωπική και πολύ εσωτερική, αισθήματα, καταστάσεις, σκέψεις που δεν είναι εύκολο να καταγραφούν στο χαρτί και να μεταφερθούν… Μη μου ζητάτε να το εξηγήσω. Δεν μπορώ, δεν ξέρω ίσως κι αν το θέλω. Όλο αυτό το διάστημα δε μου έβγαινε να γράψω κάτι και δεν ήθελα να πιέσω τον εαυτό μου να το κάνει. Κάποια στιγμή σκέφτηκα αν είχε νόημα να διατηρώ αυτή τη σελίδα, αφού ένιωθα ότι δεν μπορούσα να είμαι μέρος της πια, όμως… αυτή η σελίδα ήταν πάντα ένα μικρό παραθύρι στην αγκάλη του κόσμου και ναι, έμπαινε πολύ φως μέσα απ΄ αυτό το άνοιγμα! Όφειλα κάτι μέσα από την ψυχή μου σ΄ αυτό το παραθύρι που με συντροφεύει κοντά δυό χρόνια και κάτι… Δεν μπορώ να είμαι απόλυτα σίγουρος τι ακριβώς θέλω, αλλά πριν κάνω ο,τιδήποτε άλλο, αποφάσισα να του χαρίσω αυτό που του όφειλα.

Ένα ταξίδι, λοιπόν, θα σου δωρίσω, αγαπημένε μου “σα”, ένα ταξίδι ψυχής, ένα ταξίδι ολόκληρης ζωής… Το αφιερώνω σε όλους όσους  – γνωστούς και αγνώστους φίλους – με συντρόφευαν και με τιμούσαν τα δύο αυτά χρόνια με την πολύτιμη παρουσία και συνοδοιπορία τους. Ετοιμάστε, λοιπόν, τις αποσκευές σας και ελάτε να ταξιδέψουμε παρέα τις επόμενες μέρες, πιστεύω πως δε θα το μετανιώσετε…

στιγμές στο χρόνο ΙΙ – somewhere

στιγμές στο χρόνο – Ελένη Καραϊνδρου

1980 – Λωξάντρα

2009 – Η σκόνη του χρόνου

ένα τραγούδι, τρεις στιγμές

πορεία θεραπείας: ΙΙΙ. Θεο-φάνεια

Η Βάπτιση του Χριστού. Τοιχογραφία, Ι. Μονή Διοχειαρίου, Άγιο Όρος.

“και ιδού ανεώχθησαν αυτώ οι ουρανοί” (Ματθ. α΄ 16)…

…και να, ανοίγουν οι ουρανοί! Ανοίγουν για Εκείνον που είναι Αγάπη… ανοίγουν για Εκείνον που έγινε άνθρωπος για να αποκτήσει ο άνθρωπος κοινωνία με τον Θεό, ανοίγουν για μένα, για σένα, για όλους μας…

Ο Χριστός φανερώνεται στον άνθρωπο και γεμίζει όλη του την ύπαρξη. Κάθε μόριο της ύπαρξής του μαρτυρεί την παρουσία του Χριστού κι ο άνθρωπος γεύεται την Βασιλεία των Ουρανών. Όχι διανοητικά ή φανταστικά αλλά μέσα από το συνεχές αναβάπτισμά του στην πνευματική κολυμβήθρα, που είναι η Εκκλησία.

Η κολυμβήθρα του Βαπτίσματος είναι η μήτρα της Εκκλησίας. Όπως στη μήτρα της μητέρας συλλαμβάνεται, κυοφορείται και γεννάται ο άνθρωπος για να ζήσει, έτσι και στην πνευματική μήτρα της Εκκλησίας συλλαμβάνεται, κυοφορείται και γεννάται πνευματικά ο άνθρωπος, παίρνει ζωή και γίνεται μέλος της Εκκλησίας.

Η φανέρωση της ζωής στον πνευματικό άνθρωπο δεν είναι στιγμιαία αλλά συνεχής και πραγματώνεται μέσα από μια καθημερινή πορεία μετανοίας και θεραπείας. Η Εκκλησία είναι μια διαρκής Πεντηκοστή, μέσα στην οποία θεραπεύονται όλοι οι α-σθενείς που προστρέχουν και αποζητούν τη Χάρη και το Έλεος του Τριαδικού Θεού. Κι όταν η ζωή με τον Χριστό ρέει μέσα μας και κυρίως μέσα στην καρδιά μας, που είναι ο εσώτατος πυρήνας της ύπαρξής μας, και από κει τρέφει και όλο το θνητό σώμα μας, τότε και αυτό θεραπεύεται γιατί γίνεται Σώμα Χριστού.

(Εδώ μπορείτε να κατεβάσετε το γνωστό Clocks των Coldplay σε μια ορχηστρική εκτέλεση)

ανανέωση

Αλλάξαμε τα χρώματα, προσθέσαμε νέες όμορφες ηλεκτρονικές γωνιές στην παρέα των συνδέσμων μας, συμπεριλάβαμε τρεις νέους συνδέσμους στα RSS Feed για να ενημερώνεστε γρήγορα για κάποια ενδιαφέροντα κείμενα, και οργανώσαμε ένα νέο μουσικό κουτί με επιλογές από το χώρο της ελληνικής μουσικής που ελπίζουμε να σας κρατούν ευχάριστη συντροφιά! Άντε, και τώρα που τελείωσαν τα πέρα δώθε στα νοσοκομεία και οι θεραπείες θα τα λέμε πιο συχνά …

πορεία θεραπείας: ΙΙ. συ-ζυγία

Ο γάμος είναι μία πορεία πόνου. Η συντροφιά του άνδρα και της γυναίκας ονομάζεται συζυγία, δηλαδή κάτω από τον ίδιο ζυγό σηκώνουν κοινό φορτίο. Ο γάμος είναι συμπόρευση και συγκλήρωση στον πόνο, βεβαίως και στη χαρά. Από τη στιγμή που παντρεύεσαι, να θυμάσαι ότι μπορεί να πονέσεις, μπορεί να υποφέρεις, η ζωή σου θα είναι ένας σταυρός, αλλά ανθισμένος σταυρός. Θα έχει και τις χαρές του και τα χαμόγελά του και τις ομορφιές του. Όταν πάλι περνάς λιακάδες στη ζωή σου, να θυμάσαι τα λουλούδια που κρύβουν ένα σταυρό (όπως π.χ. η παπαρούνα η οποία έχει τέσσερα πέταλα με μαύρη βούλα προς το κέντρο σε σχήμα σταυρού). Έτσι και στη δική σου λιακάδα μπορεί να βγεί ένας σταυρός.

Όταν παντρεύονται δύο άνθρωποι είναι σα να λένε: Μαζί θα προχωρήσουμε, χέρι χέρι, και στα ευχάριστα και στα δυσάρεστα. Θα περάσουμε και ώρες σκοτεινές, ώρες θλίψεων γεμάτες από βάρη, ώρες μονοτονίας. Αλλά μέσα στη βαθειά νύχτα πρέπει να δείχνουμε ότι πιστεύουμε στον ήλιο και στο φως. Ποιος μπορεί να πει ότι δεν περνά δύσκολες στιγμές στη ζωή του; Όμως δεν είναι μικρό πράγμα να ξέρεις ότι στις δύσκολες στιγμές σου, στις αγωνίες σου, στους πειρασμούς σου, θα κρατάς στο χέρι σου ένα άλλο αγαπημένο χέρι.

(Σκέψεις του Γέροντα Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου για το Μυστήριο του Γάμου)

… επειδή η πορεία όλων αυτών των μηνών έπαιρνε φως μέσα από το αγαπημένο χέρι που, τρομαγμένο και κείνο, έσφιγγε συνέχεια το δικό μου χέρι …

… κι επειδή πιο έντονα από ποτέ άλλοτε κατάλαβα την ουσία του “κοινού ποτηρίου” δεκάξι ολόκληρα χρόνια πίσω …

Ακούστε τους Secret Garden στο Half a world away.

(Φωτογραφία: Anastasia Rogachova – “Two”)