αισθήματα

πολλές, πολλές θερμές ευχές

Αγαπημένοι μου φίλοι

σας εύχομαι ολόψυχα χρόνια πολλά, ευλογημένα, ειρηνικά, και δημιουργικά!

Ζητώ συγγνώμη απ΄ όλους σας που έχω μείνει στη σιωπή τόσο καιρό, αλλά ο χρόνος κυλά αδυσώπητα, οι υποχρεώσεις που είχαν μαζευτεί μετά απ΄ όλη τη δοκιμασία της ασθένειας είναι πάρα πολλές, οι προτεραιότητες έχουν αλλάξει σημαντικά, και μέσα σε όλα αυτά, 2 – 3 φορές το μήνα οι τακτικές εξετάσεις στο νοσοκομείο κι ο επανέλεγχος. Βρίσκομαι σε συνεχή θεραπεία συντήρησης, η οποία πλέον δεν έχει τις αρχικές παρενέργειες, και έχω επανέλθει κανονικά σε όλες μου τις επαγγελματικές και οικογενειακές υποχρεώσεις. Η νόσος είναι σε πλήρη ύφεση (αν κι η σκιά της είναι πάντα «παρούσα» με κάποιον ανεξήγητο τρόπο) και δόξα τω Θεώ τα αποτελέσματα όλων των ελέγχων πολύ καλά ως τώρα.

Με συγκινεί που επισκέπτεστε αυτή τη μικρή γωνιά μου και μου λείπει αυτή η επαφή. Ελπίζω να συνεχίσω αυτό το ταξίδι που άρχισα να σας περιγράφω πριν καιρό, θέλω πολλά να μοιραστώ, αλλά δεν είναι πολύ εύκολο πάντα! Σας σκέφτομαι και σας αγαπώ όλους και σας στέλνω τις πιο εγκάρδιες ευχές μου.

(στη φωτογραφία απεικονίζονται οι 3 Μάγοι από μία σύνθεση από γύψο της Γέννησης, του Kieran Forde από το Kilcullen της Ιρλανδίας. Οι φιγούρες των προσώπων είναι αντίγραφα από παραστάσεις της Γέννησης πάνω σε αρχαίους υψηλούς Κέλτικους Σταυρούς. Παρά την απλότητα των σκαλισμάτων, κανείς μπορεί να διακρίνει από τα χαρακτηριστικά τους ότι η καταγωγή τους είναι από Ασία, Ευρώπη και Αφρική. Στα χέρια τους φέρουν τα Δώρα.)

Advertisements

θέλω να πετάξω

Δέκατη ένατη ημέρα παραμονής στο νοσοκομείο. Η πρώτη φάση εφόδου της χημειοθεραπείας ολοκληρώθηκε και τα αποτελέσματα ήταν πάρα πολύ ικανοποιητικά. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι στα τέλη Σεπτεμβρίου θα ξεκινήσει, συν Θεώ, μία δεύτερη φάση που αποτελείται από τρία σχήματα εδραίωσης της ύφεσης τα οποία, όμως, θα είναι πιο ήπια και η νοσηλεία κάθε φορά θα είναι, αν όλα πηγαίνουν κατ΄ευχήν, περίπου μία εβδομάδα (σε αντίθεση με τις 25 μέρες που θα φθάσουμε τώρα). Η γιατρός είναι πολύ αισιόδοξη ότι, πρώτα ο Θεός, ίσως να έχουμε φθάσει σε πλήρη ύφεση ως τα Χριστούγεννα.

Τα επαναλαμβανόμενα κύματα πυρετού που με βασανίζουν την τελευταία εβδομάδα, η χαμηλή αιματολογική εικόνα και η κόπωση από τη θεραπεία και τις αντιβιώσεις δε μου αφήνουν περιθώρια να επικοινωνήσω μαζί σας όπως πιο πριν. Συγχωρέστε με γι΄ αυτό. Μέσα από την ψυχή μου σας ευχαριστώ για τη ζωντανή παρουσία και τη συνοδοιπορία σας σε αυτόν τον ευλογημένο ανήφορο, την αγάπη σας και τις προσευχές σας.

Βίντεο: από την ταινία «Out of Africa» με τους Robert Redford & Meryl Streep, μουσική John Barry

Φωτογραφία: Ανατολή στο Βαλαάμ της Ρωσίας

ήρθε το καλοκαιράκι…

αφορμή γι΄ αυτό το ποστ… μια ξαφνική υπέροχη απόδραση δίπλα στη θάλασσα μετά από πολύ καιρό!

προσπαθώ να τα κρατήσω όλα βαθιά μέσα μου: το κόκκινο του ήλιου που βασίλευε, το γαλάζιο της θάλασσας, τις γεύσεις που άγγιξαν τις πιο ευαίσθητες χορδές στον ουρανίσκο μας, την εκλεπτυσμένη ομορφιά του χώρου, τα χρώματα, τα αρώματα, τις εικόνες, τη μουσική…

…μα πάνω απ΄ όλα κρατώ πολύτιμο φυλαχτό μες την ψυχή μου την ανάσα των φίλων μου πλάι μου να με δροσίζει σαν το γλυκό αεράκι που έβαλε άξαφνα απόψε μετά την κάψα της μέρας που πέρασε… την ήρεμη σιγουριά στο βλέμμα τους που κάνει κάθε αγωνία να φαίνεται ασήμαντη… το πλατύ χαμόγελό τους που σε κλείνει μες την ολόζεστη αγκαλιά τους, απάγγιο σε κάθε μου στεναγμό…

ναι, επιτέλους ήρθε το καλοκαιράκι… πάνω που νόμιζες πως δε θα φύγει αυτή η χειμωνιά που απρόσμενα, ξαφνικά σκοτείνιασε τις στιγμές σου…

φόβος, παράπονο, αγωνία, εγκλωβισμός … ανάμικτα συναισθήματα, που ακόμη και τώρα, που όλα πέρασαν, προσπαθώ να ανιχνεύσω… χρειάζεται ακόμη αρκετός χρόνος και πολλή δουλειά εσωτερικά για να μπορέσω να επαναπροσδιορίσω πολλά … ίσως όλα!

ναι, όντως το καλοκαιράκι ήρθε, σε πείσμα του γκρινιάρη, μίζερου εαυτού μου…

…ήρθε χάρη στη γλυκιά καρτερία εκείνης που υπομένει και συνοδοιπορεί διακριτικά και με πηγαία, γνήσια αγάπη χωρίς περιττά φτιασίδια, μεστή όμως ουσίας και ειλικρίνειας…

…ήρθε μέσα από την αγάπη και την παρουσία των φίλων στις δύσκολες στιγμές αυτής της περιπέτειας που αφήνω σιγά σιγά πίσω μου…

για όλα αυτά πώς να ευχαριστήσω τον Θεό;

Τον παρακαλώ με όση δύναμη έχω μέσα μου να κάνει την καρδιά μου σαρκωμένη, αέναη προσευχή να τους έχει όλους καλά!

δεν ξέρω πόσο συχνά θα μπορώ νάμαι στο ηλεκτρονικό μου σπιτικό τους επόμενους 2 μήνες και δεν ξέρω πόσο συχνά θα μπορώ να επισκέπτομαι και τα άλλα κονάκια που τόσο μου έχουν λείψει! μου έχει λείψει πολύ αυτή η όμορφη παρέα μας κι ανυπομονώ να μάθω τα νέα σας… θα κάνω ό,τι μπορώ!

Προς το παρόν εύχομαι από καρδιάς ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ σε όλους σας, γεμάτο από φως, θάλασσα, υγεία, και χαρά!

φως

dsc03164.jpg

υπάρχουν στιγμές που φωτίζουν τη σκοτεινιά της ψυχής μ΄ έναν παράξενο, ανεξιχνίαστο, μυστηριακό τρόπο

υπάρχει κάποιο χαμόγελο να θυμίζει πως κάθε μέρα είναι μια νέα ανατολή

υπάρχει μια αγκαλιά που σε κλείνει μέσα της και σου προσφέρει την πολυπόθητη γαλήνη

υπάρχει ένα βλέμμα που ημερεύει την ψυχή και διώχνει κάθε φόβο, κάθε ταραχή

υπάρχουν θύμησες που δίνουν νόημα και ώθηση σε κάθε βήμα στο μονοπάτι της ζωής

υπάρχουν άνθρωποι που είναι φως, χαρά, ελπίδα, ανατολή…

 

Post soundtrack: Secret Garden – Searching for the past

 

(photo by A.K.)

γαλάζιο φόντο

452harmonyinblue.jpg

Υπάρχουν στιγμές που έχω ανάγκη να φύγω, να ταξιδέψω μακρυά …

να κλείσω όλους τους διακόπτες και να αφεθώ,

να ρίξω άγκυρα στο λιμανάκι της ψυχής μου,

να αφουγκραστώ τις εσωτερικές φωνές μου,

να δοθώ στη συντροφιά των αγαπημένων μου προσώπων,

και να απολαύσω μικρά, σημαντικά πράγματα της καθημερινότητας.

 

Ταξίδεψα για αρκετές εβδομάδες και τώρα είμαι πίσω προσπαθώντας να επανασυγκροτηθώ στους χαοτικούς ρυθμούς της πόλης. Έχει κι αυτό την ομορφιά του!

 

Καλό φθινόπωρο σε όλους μας!

η Σερβία της καρδιάς μου

847813_001.jpg

Ξεκινήσαμε για να συναντήσουμε τον ήλιο που τόσα χρόνια έκρυβαν τα σύννεφα,

dsc03497.jpg

πίσω απ΄ τα χαλάσματα,

dsc03487.jpg

πίσω απ΄ τα συνθήματα οργής,

dsc04047.jpg

εκεί που το αθώο παιδικό χαμόγελο ξεπροβάλλει ξανά,

dscn3577.jpg

εκεί που οι πόλεις ξαναβρίσκουν τους χαμένους τους ρυθμούς,

dsc04233.jpg

εκεί που ο άνθρωπος αναζητά το μονοπάτι προς το φως,

dsc04477.jpg

εκεί που ο ήλιος τρυπώνει μέσα απ΄ τις φυλλωσιές των δέντρων

για να ζεστάνει τις ανθρώπινες καρδιές,

painting2.jpg

αυτές τις πληγωμένες καρδιές που αιώνες τώρα πασχίζουν να επουλωθούν,

p7260346.jpg

ρουφώντας δύναμη κι ελπίδα,

painting1.jpg

ανασυνθέτοντας ένα ένα τα κομμάτια της σταυρωμένης τους ζωής…

847813_349.jpg

Ειρήνη

dscn3834.jpg

Χαρά

dscn4016.jpg

Φως

dsc04543.jpg

Ελπίδα

dsc04245.jpg

Ζωή

Αφιερωμένο με πολλή αγάπη στον αδελφικό μου φίλο Dragan Radic.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους φίλους Φώτη Διαμαντή, Ανδρέα Καραμπουγά, Βαγγέλη Κοτζαμάνογλου, και Δημήτρη Παλιούρα για το φωτογραφικό υλικό.

… και μια πολύ αισιόδοξη μελωδία του Ennio Morricone.