ένα σύντομο ημερολόγιο

Παρασκευή 12 Σεπτέμβρη: μετά από 25 μέρες νοσηλείας επιστροφή στο σπίτι! Κατά το διάστημα αυτό της νοσηλείας έγινε το πρώτο σχήμα χημειοθεραπείας, το σχήμα εφόδου όπως λέγεται. Πολλές οι εξωτερικές και οι εσωτερικές «διεργασίες», πολλά και τα σκαμπανεβάσματα, με τη βοήθεια του Θεού οι παρενέργειες ελάχιστες… Ενθουσιασμός, αισιοδοξία, αλλά και αγωνία για το άγνωστο, κούραση από τον εγκλεισμό, διαστήματα ανοίγματος και διαστήματα κλεισίματος, επαναπροσδιορισμός πολλών, μα πάρα πολλών πραγμάτων. Πρόσωπο με πρόσωπο με τον εαυτό μου, είδα στον καθρέφτη την εικόνα που είχα χτίσει ως τώρα, και τρόμαξα όταν συνειδητοποίησα πως ίσως δεν ήξερα καθόλου μα καθόλου αυτόν τον άλλο, τον πραγματικό εαυτό μου… Η έφοδος δεν ήταν μόνο στη νόσο, αλλά και μέσα μου, πολύ βαθιά μέσα μου. Κι αυτή η έφοδος ήταν πολύ πιο επώδυνη από την άλλη.

Βγαίνοντας από το νοσοκομείο, τα αποτελέσματα της παρακέντησης μυελού ήταν παραπάνω κι από ικανοποιητικά και η ύφεση της νόσου πολύ σημαντική. Ήμουν έτοιμος να ρουφήξω ξανά τη ζωή. Συναυλίες, εκδρομές, όνειρα και σχέδια…

Κυριακή 14 Σεπτέμβρη: Ο Σταυρός του Χριστού υψώνεται ενώπιόν μας για να μας υπενθυμίζει πως Εκείνος είναι η Ελπίδα και πως μόνο μέσα από τον Σταυρό ατενίζουμε την Ανάσταση.

Δευτέρα 15 Σεπτέμβρη: Αναχώρηση για Ναύπακτο και Γαλαξείδι. Πρωταρχικός μας στόχος να εκπληρώσουμε το τάμα μας στην Παναγία τη Μαραθιώτισα (γι΄αυτό θα σας μιλήσω κάποια στιγμή) και να μπορέσουμε να ξεκουραστούμε και να αναλάβουμε δυνάμεις.

Τετάρτη 17 Σεπτέμβρη: Επιστρέφοντας το βράδυ από Γαλαξείδι ανεβάζω ψηλό πυρετό κι αρχίζει μια φοβερή αγωνία όλη τη νύχτα.

Πέμπτη 18 Σεπτέμβρη: Εισαγωγή στο νοσοκομείο με αλεπάλληλα κύματα υψηλού πυρετού. Μέσα στο νοσοκομείο έρχεται και το κερασάκι στην τούρτα: παθαίνω πνευμονική εμβολή ευτυχώς πολύ ήπια. Ο πυρετός οφειλόταν σε λοίμωξη από σταφυλόκοκκο και ξεκινά ένα μπαράζ από 4 δυνατές ενδοφλέβιες αντιβιώσεις.

Στο νοσοκομείο παρέμεινα 7 μέρες, μία εβδομάδα γεμάτη από φάρμακα, άπειρες διαφορετικές εξετάσεις και πολλή αγωνία. Αυτή τη φορά μου κόστισε περισσότερο από την πρώτη. Ένα ξαφνικό γεγονός ανέτρεπε όλο το πλάνο που τόσο καλά είχα φτιάξει με το μυαλό μου. Ίσως ένα μάθημα ότι πρέπει να αφήνομαι περισσότερο στο Θεό και να μη βιάζομαι τόσο πολύ… Αλλά κι από την άλλη είναι άραγε εγωϊστικό να θες να χαρείς έστω πολλά σε ένα σύντομο διάστημα γιατί αισθάνεσαι ότι δεν πρόλαβες να τα χαρείς το καλοκαίρι που πέρασε; Τις απαντήσεις τις βρίσκει καθένας μόνος του μετά από πολύ και ειλικρινές ψάξιμο βαθιά βαθιά!

Τις τελευταίες δύο μέρες στο νοσοκομείο έπεσα σε πλήρη μελαγχολία και δεν ήθελα επικοινωνία με κανέναν. Ευτυχώς ο πυρετός άρχισε να πέφτει, τα δύο αντιβιωτικά αφαιρέθηκαν, και η νοσηλεία αποφασίστηκε να συνεχιστεί κατ΄ οίκον (πόσα οφείλω στη γιατρό μου που έψαξε να βρει τρόπο να με βοηθήσει και στη γυναίκα μου που δέχθηκε να αναλάβει αυτή τη διακονία!) με ενδοφλέβια αντιβίωση για άλλες δύο εβδομάδες.

26 Σεπτέμβρη – 12 Οκτώβρη: Μία από τις ομορφότερες περιόδους της ζωής μου. Πολύ λίγα πράγματα: το σπίτι μου, η γυναίκα μου και τα παιδιά μου, ελάχιστοι φίλοι, η θέα της θάλασσας και το ηλιοβασίλεμα από τη βεράντα μας, και οι Αναστάσιμες Κυριακές στην Εκκλησία που τροφοδοτούσαν ανεπανάληπτα την ψυχή μου… Συμμετείχα στη Θεία Λειτουργία με τόσο διαφορετικό τρόπο από πριν! Και ένα πολύ μελωδικό διάλλειμμα: η συναυλία του Ennio Morricone στο Ηρώδειο στις 29/9.

Ένιωθα να ξαναγεννιέμαι και να ανακαλύπτω τα πάντα από την αρχή. Δεν μπορούσα να ανοίξω ούτε υπολογιστή ούτε τηλεόραση…

Δευτέρα 13 Οκτώβρη: Εισαγωγή στο νοσοκομείο για το δεύτερο σχήμα. Προηγείται παρακέντηση μυελού. Δευτέρα βράδυ δυσκολεύομαι να πιστέψω τα νέα. Τα αποτελέσματα από την κυτταρομετρική εξέταση στο μυελό έδειξαν ότι ο μυελός είναι ελεύθερος νόσου, δηλαδή δεν έχει καθόλου παθολογικά κύτταρα. Η λευχαιμία είναι σε πλήρη ύφεση, κάτι το οποίο ευχόμασταν και ελπίζαμε να δούμε μετά από 1-2 μήνες! Η χαρά είναι απερίγραπτη. Με νέα δύναμη ξεκινήσαμε το δεύτερο σχήμα την Τρίτη το πρωί ελπίζοντας ότι αυτά τα 2-3 σχήματα ως τα Χριστούγεννα θα εδραιώσουν αυτό το πολύ θετικό αποτέλεσμα. Πρώτα ο Θεός μεθαύριο Παρασκευή επιστρέφω στο σπίτι. Στα σχήματα αυτά δε χρειάζεται η συνεχής παραμονή στο νοσοκομείο, γεγονός πολύ σημαντικό για την ψυχολογία του ασθενούς αλλά και όλης της οικογένειας.

Ζητώ συγγνώμη από όλους για την απουσία μου όλον αυτό τον καιρό, αλλά τελικά ήταν ένα πολύ σημαντικό διάστημα που έπρεπε να μείνω με τον εαυτό μου. Αν δεν το είχα κάνει, δε θα μπορούσα να ανοιχτώ και να είμαι εδώ τώρα μαζί σας. Είμαι ευγνώμων στον Θεό για την παρουσία σας, την αγάπη σας και τις προσευχές σας. Αν δεν είναι αυτό Εκκλησία, τότε τι είναι; Ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι μέσα από την τεχνολογία αυτή θα μπορούσα να βιώσω την ενότητα σε ένα Σώμα όπως την έχω βιώσει χάρη σε όλους σας (και ειδικά όσους δε γνωριζόμαστε) τον τελευταίο καιρό. Σπουδαίο, πολύ σπουδαίο αυτό.

Τα βίντεο είναι από συναυλία του Ennio Morricone στο Μόναχο το 2005.

Το βίντεο με το θέμα από το «Σινεμά ο Παράδεισος» το αφιερώνω στη γλυκιά μου γυναικούλα, γιατί αυτή ήταν η πρώτη ταινία που είδαμε μαζί κάποια βραδιά του 1992 στο Edinburgh Playhouse.

Advertisements

33 comments

  1. Την λοίμωξη από σταφυλόκοκκο και την επίδραση του dalacin την ζήσαμε και εμείς πολύ δύσκολα.
    Συγχαρητήρια! Χαίρομαι βαθειά και ειλικρινά για σένα και την οικογένειά σου! Είναι εξαιρετικά τα νέα σου, τόσο σύντομα καθαρό μυελόγραμμα, μπράβο σου και μπράβο στους γιατρούς σου! Όλα πάνε ήδη μια χαρά, το βλέπεις!
    Έχεις ήδη νικήσει, προχώρα ακάθεκτος!

  2. Πολυ χάρηκα για σένα φίλε μου. Επιτέλους και κάτι πραγματικά ευχάριστο. Καιρός ήταν. Συνέχισε δυνατά, με πίστη. Όλα πάνε μία χαρά και θα συνεχίσουν να πηγαίνουν.
    ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ.

  3. Είναι αλήθεια ότι μας ανησύχησες πολύ, Σα, αυτό τον καιρό. Όμως σίγουρα το χρειαζόσουν να μείνεις έτσι όπως επιθυμούσες. Αυτές οι στιγμές δε θέλουν ούτε κόσμο, ούτε ερωτήσεις.
    Χαρήκαμε πολύ για τις τόσο καλές σου εξελίξεις! Αυτό σημαίνει ότι όση μελαγχολία κι αν σε πιάνει με τα γεγονότα, τελικά είσαι πολύ δυνατότερος ψυχικά απ`όσο πιστεύεις κι ο ίδιος για τον εαυτό σου και ότι νικάς την ασθένεια με την ισχυρή σου ψυχή.
    Ευχόμαστε τα καλύτερα να έρχονται πλέον συνεχώς στη ζωή σου και η επόμενη περίοδος να περάσει γρήγορα και φωτεινά… Ελπίζουμε να σε δούμε κάποια στιγμή….όταν θα είσαι πιο έτοιμος.

  4. Πολύ μεγάλη η χαρά για τα καλά νέα.
    Και τί υπέροχο να έχεις δίπλα σου αυτό το στήριγμα Αγάπης της γυναίκας σου και της οικογένειάς σου! Χάρη του Θεού, μεγάλη.
    Σήμερα αντί ευχούλα, ευχαριστώ.
    Καληνύχτα φίλε σα :))

  5. @ Σα

    ευχάριστα νέα, μας διδάσκεις με τη στάση σου και τη πίστη σου, και ευχόμαστε οι ηλεκτρονικοί φίλοι και αδελφοί η Παναγιά να σε σκέπει και μαζί με σένα και εμάς μαζί σου.

  6. Τα πιο ευχάριστα νέα που έχω ακούσει το τελευταίο διάστημα.
    Όλα να πάνε καλά και γρήγορα είσαι ακόμα πιο δυνατός από πριν. Σπουδαίο πράγμα να έχεις την οικογένειά σου συμπαραστάτη και την Παναγία σύμμαχό σου στις δύσκολες στιγμές. Ήταν μεγάλη η αγωνία που είχες «απομακρυνθεί» και δεν είχαμε νέα σου. Πού να φανταστώ ότι βρέθηκες τόσο κοντά περνώντας από τα μέρη μας.

  7. Αν και μάθαινα νέα σου, με καθυστέρηση αποφάσισα να επικοινωνήσω μαζί σου. Τώρα όμως τα νέα είναι ευχάριστα και χαίρομαι πάρα πολύ γι’ αυτό.

  8. την καταλαβαίνω τη μεγάλη σου χαρά-έληξε η μεταβλητότητα-και συμμετέχω!
    μνήμες και πράξεις και όνειρα να είναι πάντα παρόντα και να δίνουν δύναμη στην ευγένειά σου σαν ανθρωπος.
    όλο καλά νέα-συνεχώς 🙂

  9. Γουάου… Τέλεια!!!
    Ανησύχησα πολύ είναι αλήθεια, αλλά ευτυχώς, έμαθα νέα σου από κοινούς γνωστούς και ηρέμησα…
    Και τώρα μπήκα εδώ, είδα τα ωραία βίντεο, απόλαυσα τις μουσικές σου, θυμήθηκα το Εδιμβούργο (τι γλυκειά πόλη!) και διάβασα τις σκέψεις σου (πάντα βουτιά στα βαθιά…)…

    Ωραία, λοιπόν!
    Καλωσήρθες ξανά στη μπλογκόσφαιρα φίλε μας, που όπως φαίνεται, σε έχει αγαπήσει πάρα πολύ!
    Και θα συμφωνήσω μαζί σου πως είναι εκκλησία.
    Μάζωξη. Μας μαζεύει εδώ όλους κάτι πιο βαθύ από το κλικ του ποντικιού, κάτι πιο ευρύ από τη σελίδα ενός βιβλίου, πιο θελκτικό από ένα πλάνο της μεγάλης οθόνης, πιο γλυκό από τον ήχο ενός βιολιού… Νομίζω πως είναι η δίψα.
    Αυτή η πείνα και δίψα που περιγράφει ο Γιανναράς στο ομώνυμο βιβλίο του. Η δίψα να δούμε τον άλλο. Να του μιλήσουμε και να μας μιλήσει – πέρα από συμβατικότητες και φιλοφρονήσεις…
    Είμαστε λοιπόν μια διψασμένη Εκκλησία που χρειάζεται επειγόντως τη βροχή της χάρης Του… Κι η περιπέτεια της υγείας σου, φαίνεται πως μας ανάγκασε όλους να σκύψουμε λίγο να πιούμε απ’ τα νερά του μέσα νου…

    Αχ, σα… Πάλι τα λόγια με προδίδουν. Ήθελα κι άλλα να σου πω…

  10. Αγαπητά Σα -strofi- με ικανοποίηση και αισιοδοξία ακούσαμε την πορεία και τα νέα σου, που συνιστούν τα πρώτα βήματα θετικής εξέλιξης. Ο Θεός στον οποίο με τόση εμπιστοσύνη αφήνεσαι, «να ανακαινίσει ως αετόν» εσένα και να πολλαπλασιάσει τη δύναμη και την αγάπη των δικών σου.

    -Περιμένουμε συνέχεια στο blog.
    (Aκούω ένα ωραίο τραγούδι -της εποχής μου- και θέλω να το μοιραστώ, Riders in the storm

  11. Αγαπημένοι μου φίλοι

    Μια μεγάλη φωτεινή καλημέρα στέλνω σε όλους σας. Τόση αγάπη, αλήθεια, ποια καρδιά μπορεί να τη χωρέσει; Σας ευχαριστώ όλους σας μέσα από την ψυχή μου για το νοιάξιμο, τη συμπροσευχή και τη συνοδοιπορία που τόσο απλόχερα μου προσφέρετε όλους αυτούς τους μήνες σ΄αυτό το απρόσμενο και διαφορετικό ταξίδι. Ένα ταξίδι με αρκετή οδύνη και αγωνία, γεμάτο όμως από την ευλογία της ζωντανής επίσκεψης του Θεού.

    Αυτές τις μέρες μπήκε μια άνω τελεία σ΄ αυτή τη διαδρομή των τελευταίων 4 μηνών. Οι θεραπείες σταματούν εδώ κι ο αγώνας για την ουσιαστική θεραπεία, εκείνη που πρέπει να γίνει στο «έσω» μας τώρα αρχίζει… Αρχίζει με δύναμη, φως και ελπίδα που που αντλούμε μέσα από το εκτυφλωτικό φως της παρουσίας του Θεού σε κάθε βήμα αυτής της διαδρομής μας (και χρησιμοποιώ το α΄ πληθυντικό γιατί αυτή η διαδρομή δεν ήταν μόνο προσωπική…).

    Δεν ξέρω πώς να μιλήσω για αυτά που βίωσα όλον αυτόν τον καιρό. Ίσως κι ως τώρα δεν ήθελα… ή δεν ήμουν έτοιμος… Ήρθε η ώρα, όμως να μοιραστώ κάποια απ΄ αυτά μαζί σας και θα προσπαθήσω να το κάνω, με λόγια δικά μου, ή ίσως και με λόγια άλλων που εκφράζουν καλύτερα αυτά που πέρασα ή αυτά που νιώθω…

    Την αγάπη μου στέλνω σε όλους κι ολόθερμες ευχές για ειρηνικά Χριστούγεννα.

  12. σα, σε γνώρισα βλέποντας σχόλιό σου στον π.κ., μπήκα εδώ και θαύμασα. εύχομαι καλή χρονιά σε σένα και τους δικούς σου. θεωρώ ότι είναι σπουδαίο που έγραψες με τέτοιο πνεύμα ταπεινοφροσύνης και ειλικρίνειας τα της ασθένειάς σου. πολλοί από μας διδασκόμαστε από τη στάση σου, και κυρίως συλλαμβάνουμε τη διάσταση του ‘όλα είναι για όλους’…
    σας εύχομαι υγεία και κυρίως την ευλογία του θεού!

  13. @ abttha

    Καλή μου abttha σε ευχαριστώ για την επίσκεψή σου στο μικρό μου σπιτικό. Εγώ έγραψα απλά λίγα απ΄ αυτά που έζησα και ένιωσα αυτό το διάστημα της ασθενείας όπως εγώ τα ένιωσα. Τίποτα περισσότερο απ΄ αυτό. Χαίρομαι το μοίρασμα παρ΄ όλο που δεν πιστεύω ότι έχω πολλά να πω, πολύ περισσότερο δεν πιστεύω ότι έχω κάτι να διδάξω ή να συμβουλεύσω. Όλοι διδασκόμαστε από την ίδια τη ζωή. Περιδιαβαίνοντας στο δικό σου ηλεκτρονικό σπιτικό, συνειδητοποίησα πως κι εσύ πέρασες μια περιπέτεια υγείας πρόσφατα, αλλά όλα πήγαν κατ΄ ευχήν. Σου εύχομαι νάσαι πάντα καλά και συ και η οικογένειά σου, γεμάτοι από υγεία, αγάπη και χαρά. Τις θερμότερες ευχές μου για το νέο χρόνο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s