ασθένεια και θεραπεία

Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος (Ι. Μονή Αγ. Αικατερίνης Σινά, 12ος αι.)

Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος (Ι. Μονή Αγ. Αικατερίνης Σινά, 12ος αι.)

Τις τελευταίες μέρες συνειδητοποιώ όλο και περισσότερο την έννοια της φθαρτότητας στον άνθρωπο. Προχθές όταν με ρώτησε η γιατρός πώς αισθάνομαι δεν ήξερα τι να απαντήσω… Εξωτερικά όλα θαυμάσια, χωρίς ούτε καν κάποιο ίχνος σωματικής κόπωσης, παρά τα ελάχιστα πλέον λευκά αιμοσφαίρια και την τόσο πεσμένη άμυνα του οργανισμού εδώ και τουλάχιστον 20 μέρες! Εσωτερικά, όμως, τα αποτελέσματα όλων των εξετάσεων έδειχναν άλλα πράγματα…

Ετυμολογικά οι λέξεις «αρρώστια» και «ασθένεια» συνδέονται με την έλλειψη ρώμης, σθένους. Ανά πάσα στιγμή, λοιπόν, ο ανθρώπινος οργανισμός μένει μόνος και αδύναμος. Εκεί που κάνεις μεγαλόπνοα σχέδια και νομίζεις πως μπορείς όλα να τα καταφέρεις, ξαφνικά βρίσκεσαι να εξαρτιέσαι από φάρμακα, ορούς, θεραπείες, σωληνάκια κτλ. Και ναι, ξέρεις… μπορεί και κάποια στιγμή να πεθάνεις, όπως τόσοι άνθρωποι γύρω σου καθημερινά! Το πολυλατρεμένο «εγώ» σου, πάει περίπατο…

Τι συμβαίνει λοιπόν; Μήπως ήμουν τελικά πάντα α-σθενής και δεν το είχα καταλάβει; Γιατί το πρόβλημα δεν είναι η σωματική ασθένεια αυτή καθαυτή, αλλά η αντιμετώπισή της. Όταν κανείς αγωνίζεται να έχει υγεία εσωτερική και ειρήνη ψυχική, τότε οι αρρώστιες συντελούν στο να αυξηθεί το έλεος και η αγάπη του Θεού. Και όταν κανείς βιώνει το αμέτρητο έλεος και την αγάπη του Κυρίου, κάθε δοκιμασία γίνεται μια ακόμη επίσκεψη του Θεού. Και η επίσκεψη του Θεού αναπληρώνει το σθένος που ελλείπει.

Στην αρχαία εποχή ο «θεράπων» (απ΄ όπου οι λέξεις θεραπεύω, θεραπεία) ήταν κυρίως ο ακόλουθος του πολεμιστή, ο οπλοφόρος του, ο οποίος τον βοηθούσε να φορέσει την πανοπλία του και ήταν ο ηνίοχος του άρματός του. Ποτέ ως τώρα (αν και το πίστευα και το ζούσα κοντά σε άλλους ανθρώπους) δεν είχα βιώσει τόσο έντονα και τόσο βαθιά μέσα μου την ευεργετική διάσταση του θεραπευτικού έργου της Εκκλησίας, η οποία καθόλου δεν απομονώνει την ψυχή από το σώμα, αλλά ενδιαφέρεται και για το σκήνος (σώμα) του ανθρώπου το οποίο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την ψυχή. Δίνοντας σε μένα τον α-σθενή τα κατάλληλα «όπλα», με όπλισε και με οπλίζει με το σθένος που χρειαζόμουν και χρειάζομαι για να διαβώ αυτόν τον ανήφορο με καρτερία και αισιοδοξία.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ

Στη ζωή μας τίποτα, μα τίποτα δεν είναι τυχαίο. Και για κάθε σταυρό που καλούμαστε να σηκώσουμε, ο Θεός μας δίνει τη δύναμη και την ευλογία που χρειάζεται για να προχωρήσουμε (αυτά είναι τα «όπλα» μας…). Στη δική μου περίπτωση, πέρα από πολλά που θα μπορούσα να αναφέρω, στέκομαι με πολλή αγάπη και σεβασμό μπροστά σε ένα πρόσωπο που ο Θεός «φώτισε» εντελώς απρόσμενα στο δρόμο μου: εκείνο το πρόσωπο που μέσα στις λίγες μέρες που γνωριζόμαστε, με τη χάρη του Θεού, με έχει ήδη «θεραπεύσει» χωρίς να το έχει συνειδητοποιήσει – τη γιατρό μου. Από αυτή τη θέση την ευχαριστώ, ελπίζοντας ο Θεός να με αξιώνει, για όσο επίγειο χρόνο μου χαρίσει, να μπορώ να προσεύχομαι για εκείνην και την οικογένειά της με όλη τη δύναμη της ψυχής μου!

Σας αφιερώνω ένα πολύ αγαπημένο μου τραγούδι, όπως ακουγόταν στην ταινία «Mama mia»:

I have a dream

Advertisements

52 comments

  1. Νομίζω ότι σε ακραίες και πρωτόγνωρες εμπειρίες μας, αυτό που μας τρομάζει περισσότερο είναι η κατάσταση του «πολεμιστή» εντός μας.
    Για ετοιμοπόλεμο τον νομίζαμε, και …ανέτοιμος μας προκύπτει.
    Καλούμαστε μέσα σε λίγο χρόνο να τον ανορθώσουμε από τη ραθυμία και τη σιγουριά που είχε πέσει – λόγω της πολύχρονης «ειρήνης» – και να τον ρίξουμε στη μάχη!
    Μέσα σε λίγο χρόνο! Εμπρός, λοιπόν με την αρωγή των «οπλοφόρων» σου!
    Και με μπροστάρη πάντα τον Θεό!

  2. Είναι τόσο, μα τόσο αισιόδοξη η σκέψη πως τίποτα δεν είναι τυχαίο… Είναι τόσο παρήγορη η εμπιστοσύνη στην πρόνοια του Θεού…
    Ένα πράγμα που προσπαθώ να μάθω από τη δική μου σωματική αδυναμία, όταν τη βιώνω, είναι ότι ο Θεός δεν ζητά από μας να κάνουμε πράγματα. Δε ζητά μεγαλόπνοα σχέδια. Ζητά να είμαστε δικοί Του, σε όποια κατάσταση και να βρισκόμαστε. Κάποιος άγιος το έλεγε: «Σώσε την ψυχή σου και χιλιάδες θα σωθούν γύρω σου…»

  3. @ Σοφία Κου

    Πόσο δίκιο έχεις Σοφία μου. Κι αυτό είναι πολλές φορές το πιο δύσκολο: να συνέλθουμε από την κατάσταση του εφησυχασμού και της αυτάρκειάς μας, που κάθε άλλο παρά ειρήνη είναι… Καλή μας Κυριακή.

  4. @ Δημήτρης

    Πόσο μεστά τα λόγια του αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ! Και ναι, ο Θεός δε ζητά τίποτε άλλο από μας από το να αφεθούμε με εμπιστοσύνη στο έλεος και την αγάπη Του. Κι όλα φωτίζονται με μοναδικό τρόπο κι η πρόνοιά Του γίνεται τόσο έκδηλη. Υπάρχουν στιγμές που λυγίζω φίλε μου, φοβάμαι, απογοητεύομαι κι είναι ανθρώπινο να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Μα μόλις λίγο αφεθώ με ελπίδα, Εκείνος στέλνει τα σημάδια της πρόνοιάς Του… Και ξέρεις, κατά τη διάρκεια της περιπέτειάς μου αυτής (που ξεκίνησε στις 5 Ιουνίου) υπάρχουν πολλές «συμπτώσεις» που οδήγησαν στο να αποκαλυφθεί κάτι που φυσιολογικά θα περιμέναμε να δώσει συμπτώματα μετά το Νοέμβρη. Ο καθένας μας αν κάτσει λίγο κι αναλογιστεί, σίγουρα θα θυμηθεί στιγμές στη ζωή του που έχει νιώσει ζωντανή την παρουσία του Θεού με ποικίλους τρόπους. Κι η θύμηση αυτών των στιγμών δίνει δύναμη κι ελπίδα για να προχωρήσουμε μπροστά και με εμπιστοσύνη στο θέλημά Του.

    Καλό μας ξημέρωμα αύριο, αγαπημένε μου φίλε.

  5. Καλησπέρα, μάλλον καλημέρα αγαπητά σα! «Ρωμαλέα» η καταγραφή και η εμπιστοσύνη στη γιατρό, μέσα από το σεβασμό της έννοιας του θεράποντα και της απεικόνισής Του..
    Όλο και καλύτερα εύχομαι.
    Όσο για το τραγούδι, που αρέσει και σε μένα, εδώ στην αυθεντική του εκτέλεση, ΑΒΒΑ!Eυχαριστούμε βέβαια! 🙂

  6. Πολύ αγαπητέ φίλε δεν θα παραστήσω πως ΔΕΝ στεναχωρέθηκα με αυτά τα νέα, αλλά, όπως κι΄εσύ, πιστευω βαθειά οτι όσα μας συμβαίνουν δεν είναι παρα μία ακόμα άσκηση ώστε να μάθουμε περισσότερα, να ποροχωρήσουμε και να γίνουμε χρησιμότεροι στούς διπλανούς μας μοιράζοντας με ακόμα μεγαλύτερη ευκολία απο πρίν οτι έχουμε και ΔΕΝ έχουμε. Βέβαια αυτό που περνάς συμβαίνει μέσα στο ίδιο σου το σώμα και είναι μια πολύ ισχυρή δοκιμασία. Είμαι όμως βέβαιος πως με την βοήθεια της γιατρού που αναφερεις στο πόστ σου, τών ανθρώπων γύρω σου, του Θεού, της Παναγίας μας, των αγίων και όλων αυτών των ασωμάτων δυνάμεων που συνεχούν φτερουγίζουν αθόρυβα και αόρατα γύρω απο κάθε βήμα και κάθε σκέψη μας, όχι μόνο θα τα καταφέρεις να ανακτήσεις την σωματική σου υγεία αλλά θα κερδίσεις πολλά όπλα και για τον άλλον αγώνα, τον πνευματικό. Να ξέρεις πως είμαστε όλοι δίπλα σου και με τη σκέψη μας «σπρώχνουμε» κι΄εμείς όσο μπορούμε τα πράγματα πρός την καλή τους έκβαση. Δεν είναι «προαίσθημα» νεφελώδες αυτό που αισθάνομαι για σένα, είναι βεβαιότητα : Ολα θα πάνε καλά. Μόλις χτές βράδυ ήμουνα μ΄εναν φίλο, συνθέτη πολύ καλό και ευαίσθητο, που τα πέρασε όσα περνάς και τώρα είναι κυριολεκτικά μιά χαρά. Σου μεταδίδει μάλιστα η παρέα μαζί του μιαν αίσθηση ηρεμίας και σιγουριάς, μια βεβαιότητα, που λίγοι άνθρωποι την έχουνε. Αδερφέ μου έχεις όλη την αγάπη μου και τίς καλύτερες σκέψεις μου. Και είμαστε πάρα πολλοί αυτοί που σε σκεφτόμαστε, θα το ξέρεις αυτό ήδη. Να είσαι ασφαλής, ήρεμος, σίγουρος και, βέβαια, να έχεις υπομονή. Σε λίγο χρόνο και αυτή η περιπέτεια θα είναι μια ανάμνηση – και δεν είμαι καθόλου βέβαιος οτι θα είναι μια «κακή» ανάμνηση. Γιατί θα σε βοηθήσει να προχωρήσεις πολύ στο μονοπάτι που διάλεξες και ανοίγεις προχωρώντας. Καλή δύναμη λοιπόν, χαμόγελο και πίστη. Δοκιμάζεσαι. Αυτό να θυμάσαι, ακόμα και στα πιό δύσκολα.

  7. @ Katerina

    Καλημέρα πέρα ως πέρα και σε σένα καλή μου Κατερίνα απ΄ το δωματιάκι μου που βλέπει πιάτο όλη την Αθήνα και στο βάθος τον αγαπημένο μου Υμηττό! Ηλιόλουστη και φωτεινή μέρα έξω και μέσα μου δόξα τω Θεώ! Κοινωνήσαμε σήμερα, πήραμε ευλογία και δύναμη και προχωράμε… Την αγάπη μου σου στέλνω.

  8. @ Άρης Δαβαράκης

    Αγαπημένε Άρη σε ευχαριστώ μέσα από την ψυχή μου. Μπορεί να μην έχει δοθεί η ευκαιρία να γνωριστούμε σε βάθος από κοντά, αλλά σε νιώθω αληθινά αδελφό μου. Για μια ακόμη φορά ταξίδεψα μαζί σου στο περιβόλι της Παναγιάς μας με τα κείμενά σου του Δεκαπενταύγουστου, ιδιαίτερα εκείνο με την ευλογημένη ανάβαση στην κορυφή του Άθωνα για την εορτή της Μεταμόρφωσης. Είναι από τα λίγα πράγματα που ποθώ τόσο πολύ να κάνω κάποια στιγμή… μάλλον πρέπει να χάσω πρώτα λίγο βάρος, όμως…)

    Παίρνω απίστευτη ευλογία και δύναμη από τα Μυστήρια της Εκκλησίας μας, τη ζωντανή παρουσία των Αγίων μας, την αγάπη και τις προσευχές τόσων ανθρώπων, φίλων, γνωστών και άγνωστων… Νιώθω τόσο, μα τόσο ευεργετημένος και έχω γαλήνη και αισιοδοξία μέσα μου. Διδάσκομαι πάρα πολλά κάθε μέρα όχι μόνο από την ίδια την ασθένεια και τις εσωτερικές διεργασίες του μυαλού και της ψυχής μου, αλλά και από την καθολική (σε όλα δηλαδή τα επίπεδα, και όχι μόνο το ιατρικό) παρουσία της θεραπούσης ιατρού μου. Πόσα θα είχαν να μάθουν οι πνευματικοί μας από τέτοιους ανθρώπους!!!

    Καλή δύναμη σε ό,τι κάνεις. Και επειδή είναι από τις λίγες φορές που την ώρα που θα εκπέμπεις στα ερτζιανά θα έχω πρόσβαση σε ραδιόφωνο, στείλε μου μια υπενθύμιση της ώρας της εκπομπής σου ώστε να μπορώ να σε απολαμβάνω!

    Καλή εβδομάδα και καλό ξεκίνημα!

  9. Φίλε Σα,
    Νάξερες πόσο κουράγιο δίνεις, μέ όσα μας γράφεις για την καλή υπομονή και τον άνθρωπο που σου έστειλε ο Θεός.
    Στην αγάπη και τις προσευχές τόσων ανθρώπων, φίλων, γνωστών και άγνωστων… και στο δικό σου σθένος, πρόσθεσε και τις ασθενικές ευχές μου.

  10. @ Γεώργιος Χοιροβοσκός

    Αγαπητέ μου Γεώργιε Χοιροβοσκέ
    πως είναι δυνατόν οι ευχές σου να είναι ασθενικές όταν κάθε ευχή κλείνει μέσα της το σθένος της Αγάπης;
    Να εύχεσαι να δίνει σε όλους μας πάντα ο Θεός την υπομονή που χρειάζεται για να αναγνωρίζουμε το θέλημά Του και την αγάπη Του.
    Σε ευχαριστώ για όλα αδελφέ μου.

  11. Δεν ξέρω αν θα διαβαστεί αυτό το σχόλιο, γιατί γράφτηκε όταν είχε αναρτηθεί το επόμενο χωρίς σχόλια θέμα. Είχα έρθει, έλεγα, να αφήσω ένα γειά και ένα χαμόγελο. Και όμως μου χαρίστηκε ένα μεγαλύτερο. Τί ωραίο τραγούδι !! Το Ι have a dream ήταν πάντα από τα αγαπημένα μου (σκοπός και λόγια ), πολύ πολύ πριν ακόμα γίνει μόδα το mama mia. Δεν το είχα ακούσει στα γαλλικά, υπέροχο. Ευχαριστώ :)) :))

  12. Μιας και τα χαμηλα λευκά και ένα δικό μου ψιλοκρύωμα δε μας άφησαν να συναντηθούμε από κοντά μέχρι στιγμής, διαβάζοντας αυτά που γράφετε και συγκινημένος ιδιαιτέρως από όλα και από τα μηνύματα των υπολοίπων, εκείνο του κ. Δαβαράκη αντήχησε μέσα στην καρδιά μου ιδιαίτερα, νιώθω και εγώ την ανάγκη να γράψω δυο λόγια.

    Ο ίδιος προσωπικά δεν έχω βιώσει την εμπειρία μιας σοβαρής ασθένειας μέχρι τώρα και αυτά που θα πω σίγουρα δεν φέρουν την στυφή γεύση των φαρμάκων και του σώματος που πονά. Όμως τον τελευταίο ένα χρόνο είναι η εμπειρία της ασθένειας του πατέρα μου που ζω, όχι από κοντά και καθημερινά (με την ασφάλεια της απόστασης). Δεν κρύβω την αγωνία που και μένα έχει κυριεύσει για την πορεία και την έκβαση αυτής της μάχης. Το σίγουρο είναι ότι μία ασθένεια, το βλέπω καθαρά. είναι διαδικασία αυτογνωσίας και του ασθενή και των άλλων γύρω του. Και το θαυμαστό είναι ότι σε αυτήν την διαδικασία, αυτό που γινώσκουμε ως εαυτόν, δεν είναι παρά γυμνό το κατ’ εικόνα το οποίο στη στιγμή αυτή διψάει, επιθυμεί, πεινάει περισσότερο από ο,τιδήποτε άλλο για το καθ’ ομοίωσιν. Το θάυμα επομένως συντελείται εξαρχής και είναι η δυναμική αυτή που φέρνει το έλεος, την χάρη και τελικά την ίαση.

    Η εμπειρία της ασθένειας όπως και η εμπειρία του έρωτα, κατακυριεύει το σώμα, διαπερνά από άκρη σε άκρη τον ψυχισμό μας, αποκαλύπτει την σημασία της παρουσίας του άλλου προσώπου (αυτού που είναι ένα με το σώμα μας), φανερώνει το φόβο της απώλειας, οδηγεί την πίστη να ψιλαφήσει ξανά το Σώμα του Αναστάντος παλεύοντας με τις αμφιβολίες της και να νιώσει ξανά τον πόθο να είναι αληθινή η Ανάσταση και όντως ο θάνατος να μην ορίζει την σχέση των προσώπων. Εάν συγκλονιζόμαστε από κάτι και στην ασθένεια και στον έρωτα, δεν είναι μόνο από φόβο και αβεβαιότητα, αλλά κυρίως νομίζω ότι είναι αυτή η γυμνότητα των σωμάτων και των προσώπων που ανέφερα παραπάνω, γυμνότητα που μόνο η αγάπη του Χριστού μπορεί να οδηγήσει όχι σε μια ενδυμασία αλλά σε μια ομοίωση, ομοίωση με το γυμνό, πληγωμένο αλλά νικηφόρο, ζωηφόρο και αναστημένο σώμα Του, το σώμα της δόξης Του. Για αυτό και ό,τι ζούμε μέσα σε αυτές τις εμπειρίες, το πιστέυω βαθιά, είναι προς δόξα Θεού, δηλαδή προς δόξα της Ανάστασης, της Αγάπης που υπερνικά την ατίμωση του θανάτου.

    Καλή δύναμη και θα τα πούμε και από κοντά

  13. αδερφέ μου, πέρασα να πω ένα γεια, και να σου αναφέρω μερικά βιβλία που διάβασα και μ’άρεσαν πολύ. Αν και γράφεις το δικό σου βιβλίο, είσαι βιβλίο ζωντανό, θα τα αναφέρω: Άνθρωπος μεθόριος (Νικολάου Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής), ο Άγιος Πόνος (δε θυμάμαι συγγραφέα), Κουβεντιάζοντας με τον πόνο (T. Colliander)
    Σ’ευχαριστώ για τη δύναμη που μου έδωσες, σου στέλνω τη φτωχή μου προσευχή

  14. @ Άστρια

    Αγαπητή μου Άστρια, το I have a dream είναι ένα από τα τραγούδια με τα οποία μεγάλωσα κι εγώ και πάντα μου μετέδιδε ένα υπέροχο αίσθημα αισιοδοξίας. Σε ευχαριστώ για το πέρασμά σου.

  15. @ nicolas

    Φίλε μου και συνταξιδιώτη μου αγαπημένε

    δεν ξέρω αν έχω κάτι να σχολιάσω πάνω στα όσα είπες. Μόνο ίσως μια ευχή: αυτή η δοκιμασία, όπως και κάθε δοκιμασία, να είναι αφορμή για συνάντηση με τον Αναστάντα Κύριο, να μας φέρει όντως από το κατ΄ εικόνα στο καθ΄ ομοίωση. Πολύ, πολύ σε ευχαριστώ για την πολύτιμη συνοδοιπορία τόσων χρόνων τώρα.

  16. @ heart n soul

    Καλώς ήρθες απ΄ τη γειτονιά μας, καρδιά και ψυχή. Σε ευχαριστώ για το πέρασμά σου καλή μου, με τιμά που με νιώθεις αδελφό, και σε βεβαιώνω πως κάθε ευχή διόλου φτωχή δεν είναι. Κάθε ευχή είναι η δροσιά που αφήνει στο πέρασμά του το ανάλαφρο αεράκι. Κάθε ευχή είναι και μια ευλογία. Νάσαι καλά.

  17. Ξαναήρθα, ήθελα μόνο να συμπληρώσω ότι οι στίχοι και των δύο τραγουδιών άν και τόσο διαφορετικοί εκτός από την ελπίδα περιέχουν αγγέλους. Και αυτό είναι κάτι στο οποίο πιστεύω: ότι είναι γύρω μας, πονούν για μας και μας βοηθούν. Πάντα.
    Καληνύχτα :))

  18. Τη λύπη τη μεγάλη που ένιωσα λίγο πριν διαβάζοντας τα νέα απάλυνε στη συνέχεια ο τρόπος που αντιμετωπίζεις τη δοκιμασία. Αυτός μαζί με τις προσευχές και τις ευχές όλων στις οποίες από απόψε ενώνω κι εγώ τις δικές μου, θα είναι από τα πιο δυνατά όπλα για τη θετική έκβαση.

  19. Χθές μετά που έφυγα από τα σχόλια επισκεφτηκα την δική σου γωνιά (ιστοσελίδα) και τριγύρισα σ’ αυτή, ένοιωσα τόσο φιλόξενα και ότι σου έκανα νοερά παρέα. Βρήκα πολύ όμορφες αναρτήσεις, άκουσα ωραία τραγούδια ( κόλλησα στο when I dream, της Kelly Kidd – ). Καταπληκτική και η ανάρτηση με τις μαυρόασπρες φωτογραφίες, σαν μικρή ταινία. Την ιστοδελίδα σου την έχω στις αγαπημένες.
    Όλα καλά θα πάνε και οι αναρτήσεις σου που θα ακολουθήσουν θα είναι ακόμα πιο φωτεινές.
    Θα λείψω δυο τρεις μέρες με την οικογένειά μου. Είσαι πάντα και στην δική μου μικρή προσευχή :))

  20. @ Sot

    Καλέ μου φίλε σε ευχαριστώ πολύ, πολύ… Δεν έχω πάντα τη δύναμη μέσα μου, όχι γιατί δεν είμαι αισιόδοξος, αλλά γιατί αυτό που βιώνω αυτή τη στιγμή, μου είναι κάτι πάρα πολύ ξένο! Έτσι συνειδητοποιώ καθημερινά την α-σθένειά μου και ανζητώ το σθένος που μου λείπει μέσα από την πίστη, την ελπίδα και την ατελή προσευχή μου, αλλά και μέσα από την αγάπη και τις ευχές τόσων ανθρώπων. Καλο μας ξημέρωμα.

  21. @ Άστρια

    Τελικά είχα δίκιο που σε αποκάλεσα «φωτεινό αστεράκι»… Με συγκινεί και με τιμά αυτό που λες. Καλά να περάσεις αυτές τις λίγες μέρες, οι μικρές αποδράσεις είναι συνήθως αρκετά τονωτικές. Καλό μας ξημέρωμα.

  22. Καλή δύναμη κ από εμένα! Σήμερα θα είναι χαρούμενη μέρα! Έχουμε αφίξεις από το βορρά κ φρέσκα νέα που τα περιμένουμε πώς κ πώς, ε?

  23. @ χρύσα

    Σε ευχαριστώ πολύ Χρύσα μου. Κάθε μέρα είναι μια καινούργια και τόσο διαφορετική μέρα από την προηγούμενη… και θέλω να τη ζω στο μεδούλι της, με τα όποια θετικά και αρνητικά συναισθήματα μπορεί να κρύβει και με όλα τα σκαμπανεβάσματά της! Προχωράμε…

  24. μπορώ να σού δώσω ευχές απο καρδιάς-δεν ήξερα τις αναποδιές (έτσι θα τις πω) αφού στο φευγιό πολλές πολλές μέρες αυτό το καλοκαίρι.
    ήρθε στο μυαλό μου αυτό : «το κορμί μας είναι η γη και το μυαλο μας είναι ο ουρανός με τ’ άστρα» ,κι αφού το μυαλό μας ανασαίνει έτσι δυνατά και το κορμί θ΄ακολουθήσει-θα δυναμώσει.
    να είναι όλα σφραγισμένα με χαμόγελα.
    σε φιλώ φίλε μου

  25. Στη νοτιοανατολική μεριά μιας μη ορθόδοξης (είναι άραγε;) γωνιάς του πλανήτη μας ανοίξαμε πριν 2 χρόνια τα μάτια μας και την ψυχή μας σε άλλους ορίζοντες απρόσμενους ακόμη και για εκείνους που υποψιάζονταν τι πρόκειται να συναντήσουν… Τούτη την ώρα της δοκιμασίας σας μπορεί η δική μου προσευχή -όσο θερμή κι αν είναι- να μη φτάνει πολύ ψηλά… Το σίγουρο όμως είναι πως κάποια άλλα ικετευτικά λόγια που θα ακουστούν «υπέρ των εν ασθενείαις κατακειμένων» σε άλλες γλώσσες των ανθρώπων αλλά με την ίδια και μεγαλύτερη ακόμη θέρμη θα έχουν κατακόρυφη διαδρομή προς τον Κύριό μας! Είναι εκείνα που θα ειπωθούν από γνήσια ορθόδοξες ψυχές που δέονται σε μια μικρή εκκλησιά-βράχο που τη δέρνει το ανεμόβροχο, που κοπιάζουν ψάλλοντας μέσα σε ένα αμπελώνα και που βροντοφωνάζουν την αγάπη τους μέσα από φτωχικά κελιά που μυρίζουν υγρασία αλλά ευωδιάζουν αληθινή πίστη! Είθε ο Ιησούς Χριστός και η Παναγία Μητέρα του να μας αξιώσουν και αυτούς να ξανασυναντήσουμε αλλά και τους άλλους… εκείνους που μας περιμένουν να συμπροσευχηθούμε στη νοτιοδυτική πλευρά! (δε λησμονώ την πρότασή σας…) Σας στέλνω τις θερμές ευχές μου για καλό κουράγιο σε αυτό τον ανήφορο και τις πολλές ευχαριστίες μου για όσες πολύτιμες στιγμές μοιραστήκαμε από τότε που ο Θεός ευδόκησε να τέμνονται οι δρόμοι μας…

  26. Καλησπέρα σα.
    Σήμερα επέστρεψα και ήταν εδώ η πρώτη μου επίσκεψη.
    Εύχομαι η θεραπεία να προχωράει. Όλες τις μέρες που πέρασαν είχες τις πολύ μικρές αλλά αληθινές ευχές μου. :))

  27. Αγαπητέ σα,
    Η δοκιμασία που περνάς δείχνει για άλλη μια φορά οτι δεν σε ξεχνάει καθόλου ο Θεός, αλλά δίνει και κουράγιο σε όλους μας κι ελπίδα να σηκώνουμε και τον δικό μας σταυρό με υπομονή και χαρά γιατι σίγουρα είναι «φτιαγμένος» στα μέτρα μας ακριβώς,ούτε κιλό παραπάνω..!
    Καλή Εκκλησιαστική χρονιά, καλό φθινόπωρο.

  28. Σα μου, ποτέ δεν είχα αληθινά σκεφτεί την σημασία της λέξης ασθενής… Δε σημαίνει όμως αυτό ότι πάντα ήσουν α-σθενής… πόσο μαλλον τώρα που είσαι πιο δυνατός από ποτέ! Ζηλεύω το σθένος σου αγαπητέ! Πραγματικά!
    Καλή χρονιά.

  29. @ ερμία

    Καλώς ήρθες, λοιπόν, ερμία μου! Ελπίζω οι καλοκαιρινές σου αποδράσεις να φόρτωσαν αρκετά τις μπαταρίες σου για το χειμώνα που έρχεται… Πόσο μου άρεσαν αυτά τα λόγια που ανέφερες. Ποτέ δεν είχα κάνει μια ανάλογη σκέψη… Ο Θεός φωτίζει με χαμόγελα κάθε μέρα αυτού του αναπάντεχου, δύσκολου όσο και προκλητικού (με την καλή έννοια) ξαφνικού ταξιδιού μου. Και προχωράμε…

    Καλό μήνα και καλό φθινόπωρο αγαπητή μου φίλη.

  30. @ emmeleia

    Καλό μήνα και καλή μας χρονιά αγαπητή φίλη Εμμέλεια. Πόσο χαίρομαι που σε συναντώ και δω στο άλλο μου σπιτικό, που εδώ και ενάμιση χρόνο πια στεγάζει τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου! Μου θύμισες πολλά και πολύ σημαντικά. Εκεί μακρυά σ΄ αυτήν τόσο γνήσια ορθόδοξη γωνιά του πλανήτη μας υπάρχει μια ψυχή (θυμάσαι την Τατιανή στο Znamenie που μιλούσε ελληνικά;) η οποία προσεύχεται θερμά και είμαι τόσο μα τόσο συγκινημένος από την αγάπη της που δεν υπάρχει περίπτωση να μην πάμε το επόμενο καλοκαίρι (c’ est un promise…). Νάμαστε καλά και να τέμνονται πάντα οι δρόμοι μας για να συναντιώμαστε και να μοιραζόμαστε.

  31. @ Άστρια

    Καλό μήνα και καλό φθινόπωρο αγαπημένη μου Άστρια. Πώς είναι δυνατόν να λες ότι οι ευχές σου ήταν μικρές; Κάθε ευχή είναι μεγάλη και κρύβει απίστευτη δύναμη μέσα της ακριβώς επειδή είναι αληθινή και έχει αγάπη. Η θεραπεία προχωρά κανονικότατα χωρίς προβλήματα ή παρενέργειες ενός μεγέθους τέτοιου που θα μπορούσαν να την αναχαιτίσουν. Με ταλαιπωρούν αρκετά τα κύματα πυρετού που έρχονται κατά τη διάρκεια της μέρας και τη νύχτας, αλλά αυτά είναι μηδαμινά μπροστά στους πόνους και τα προβλήματα άλλων ασθενών. Σε φιλώ.

  32. @ bmxas

    Φίλε μου bmxa καλό μήνα και καλή χρονιά κι από μένα. Η δοκιμασία αυτή είναι όντως μια συνεχής επίσκεψη του Θεού. Υπάρχουν πράγματα που έχω βιώσει και μέσα μου αλλά κι έξω μου (που έχουν να κάνουν με την πορεία της ασθένειας και της θεραπείας) τα οποία είναι καθαρά σημάδια της παρουσίας του Θεού. Δεν είμαι έτοιμος να μιλήσω γι΄ αυτά και δεν ξέρω αν θα θελήσω. Ίσως αργότερα… Πάντως πίστεψέ με είναι αρκετές οι στιγμές που με πιάνουν απογοήτευση, θλίψη και εκνευρισμός και νομίζω ότι είναι απολύτως ανθρώπινο. Έχω πάρει την απόφαση να έρχομαι αντιμέτωπος με όλα μου τα συναισθήματα χωρίς να κρύβομαι πίσω από το δάχτυλό μου. Καλή δύναμη και σε σένα στο δικό σου αγώνα. Σε φιλώ.

  33. @ θρασύβουλος

    Φίλε μου Θρασύβουλε, μέσα από την α-δυναμία μας αντλούμε δύναμη γιατί τη δική μας α-δυναμία τη φωτίζει η Δύναμη της παρουσίας του Θεού εντός μας. Σου εύχομαι ένα πολύ δυναμικό ξεκίνημα με σωματικό και ψυχικό σθένος για τη χρονιά-ορόσημο που ξεκινάς σε λίγες μέρες. Καλό μήνα και καλή χρονιά.

  34. Καλησπέρα φίλε μου σα,
    Την τελευταία φορά που ήρθα ήθελα να ρωτήσω πώς τα πας, αλλά δεν το έκανα, όχι γιατί αδιαφορούσα, αλλά επειδή δεν ήξερα αν ήθελες να μιλήσεις γι’ αυτό. Και σήμερα είδα στην απάντησή σου να αναφέρεσαι στην θεραπεία που προχωρά κανονικά. Πολύ χαίρομαι πραγματικά. Αυτό έχει σημασία.
    Τα καλά σου λόγια που έχεις για όλους, ένα μεγάλο δώρο αγάπης που παίρνω κάθε φορά όταν έρχομαι. Σε ευχαριστώ πολύ πολύ.
    Καλό μήνα κι από μένα :))

  35. Καλησπέρα σα,

    θα ήθελα να σου πώ ότι η εξομολόγηση σου
    αλλα και η προσπαθεία που καταβάλεις στην θεραπεία σου
    δίνει δύναμη και σε άλλους που τα προβληματα που αντιμετωπίζουν μπρος το δικό σου ειναι γελοία.
    συνυπογράφω αυτό που είπε ο κύριος Δαβαράκης.
    Όλα θα πάνε καλά.

  36. Συγκλονιστικά τα λόγια σου αγαπητέ φίλε.
    Διαβάζοντάς τα,
    έστω για μερικές στιγμές,
    οι σκέψεις πηγαίνουν εκεί που βρίσκεται το πραγματικό νόημα της ζωής..Σε πράγματα που βρίσκονται γύρω μας και που σχεδόν ποτέ δεν έχουμε το χρόνο ή τη θέληση να δούμε.
    Σου ευχόμαστε ειλικρινά καλή δύναμη στον αγώνα που κάνεις.

    H ομάδα του
    Greece-Salonika.blogspot

  37. Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΘΗΣΗΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΚΑΘΕ ΑΛΛΟ ΠΑΡΑ ΑΝΕΦΙΚΤΗ. ΣΟΥ ΜΙΛΩ ΑΠΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΕΙΡΑ ΜΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΥ ΑΡΡΩΣΤΗΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΑΘΗΣΗ ΠΡΙΝ 12 ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ 26 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΥΓΙΕΣΤΑΤΟΣ, ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΤΕΡΑΣ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ. ΚΑΝΕ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΕΧΕ ΠΙΣΤΗ. ΠΙΣΤΗ ΑΛΗΘΙΝΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΩΣ ΣΤΟ ΘΕΟ.

  38. Η ισχύς μου εν ασθενεία τελειούται…δεν ξέρω αν σου αρκεί ,αλλά θαρρώ ότι τα λόγια αυτά του Απόστολου Παύλου χαλυβδώνουν τις ψυχές.

  39. Όταν έχεις όλη αυτή τη θετική ενέργεια του κόσμου πάνω σου, τότε σίγουρα όλα θα πάνε καλά 😉

    Δυο τραγουδάκια από μένα για να αφήσεις το μυαλό σου να ταξιδέψει…

  40. Αγαπητέ Σα,
    Σήμερα είχα την ευκαιρία να δώ το blog σου για πρώτη φορά.Πραγματικά έχω συγκινηθεί από όλες αυτές τις πανέμορφες αναρτήσεις.
    Έχεις πίστη και δύναμη ψυχής που σπάνια συναντάς σε άνθρωπο και σε συνχαίρω για αυτό.Από εδώ και στο εξής θα σε έχω μες στην καρδιά μου και στις προσευχές μου.
    Κουράγιο και μην φοβάσαι,όλα θα πάνε καλά!

    Courage is doing what you’re afraid to do. There can be no courage unless you’re scared.
    -Eddie Rickenbacker

  41. Οταν η πικρία και το γιατί γίνονται πίστη και δυναμη στον ευαυτό μας μπορουμαι να καταφέρουμε το ακατόρθωτο. Μπορεί να το εχεις διαβάσει αλλα θα σου πρότεινα να ρίξεις μια ματια στον Γλάρο Ιωνάθαν Λιβινγκστον. Είναι ενα βιβλίο που σε μια δυσκολη περιοδο της ζωής μου μου έδωσε κουράγιο για την συνέχεια,

  42. Τώρα μόλις διάβηκα το κατώφλι σου και διαπίστωσα το θρόισμα του Θεού απ’ το πέρασμά Του.

    Αποκαμωμένος (και δυναμωμένος ταυτόχρονα) από μια παρόμοια βίωση στα «κάτεργα του σώματος» καθ’ όλο το φετινό Καλοκαίρι, απλά και μόνον σε αγκαλιάζω αδελφικά και σε προσθέτω στην α-σθενή προσ-ευχή μου!

    Έρρωσο!

  43. Αδελφέ συγχώρεσε με, είχα μέρες να μπω εδω…

    Έλλειπα από το νετ, έβλεπα ότι δεν έγραφες πριν και τώρα τι να δω;

    Ναχεις τις χάρες όλες του Αγίου Πνεύματος με την Υγεία του Θείου Κάλλους να σε μεταμορφώνει.

    Δώσε μου μόνο το μικρό σου όνομα… Ξέρεις γιατί..

  44. Αγαπητή Στροφή,
    ελπίζω οι μέρες σου να περνούν καλύτερα πλέον και να σκέφτεσαι τον καιρό που θα αλλάξει… και θα φέρει μόνο φωτεινές εικόνες και θα διώξει μακριά ό,τι σε βασανίζει τώρα προσωρινά.
    Δεν έγραψα κάτι αυτό το διάστημα, το ξέρω, λόγω ανύπαρκτου προσωπικού χρόνου, αλλά παρακολουθώ έστω και με το λίγο που περνώ από αυτή την γωνιά.

    Εύχομαι κάθε μέρα να ανακουφίζονται οι σωματικοί και οι ψυχικοί πόνοι όλο και πιο πολύ… Είσαι στη σκέψη και την προσευχή όλων μας αυτό τον καιρό. Να είσαι καλά…

  45. ΟΙ ΠΥΡΕΤΟΙ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΕΛΚΟΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ. ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ (ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΒΕΒΑΙΑ) ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΖΩΗ ΕΚΕΙ ΕΞΩ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s