ήρθε το καλοκαιράκι…

αφορμή γι΄ αυτό το ποστ… μια ξαφνική υπέροχη απόδραση δίπλα στη θάλασσα μετά από πολύ καιρό!

προσπαθώ να τα κρατήσω όλα βαθιά μέσα μου: το κόκκινο του ήλιου που βασίλευε, το γαλάζιο της θάλασσας, τις γεύσεις που άγγιξαν τις πιο ευαίσθητες χορδές στον ουρανίσκο μας, την εκλεπτυσμένη ομορφιά του χώρου, τα χρώματα, τα αρώματα, τις εικόνες, τη μουσική…

…μα πάνω απ΄ όλα κρατώ πολύτιμο φυλαχτό μες την ψυχή μου την ανάσα των φίλων μου πλάι μου να με δροσίζει σαν το γλυκό αεράκι που έβαλε άξαφνα απόψε μετά την κάψα της μέρας που πέρασε… την ήρεμη σιγουριά στο βλέμμα τους που κάνει κάθε αγωνία να φαίνεται ασήμαντη… το πλατύ χαμόγελό τους που σε κλείνει μες την ολόζεστη αγκαλιά τους, απάγγιο σε κάθε μου στεναγμό…

ναι, επιτέλους ήρθε το καλοκαιράκι… πάνω που νόμιζες πως δε θα φύγει αυτή η χειμωνιά που απρόσμενα, ξαφνικά σκοτείνιασε τις στιγμές σου…

φόβος, παράπονο, αγωνία, εγκλωβισμός … ανάμικτα συναισθήματα, που ακόμη και τώρα, που όλα πέρασαν, προσπαθώ να ανιχνεύσω… χρειάζεται ακόμη αρκετός χρόνος και πολλή δουλειά εσωτερικά για να μπορέσω να επαναπροσδιορίσω πολλά … ίσως όλα!

ναι, όντως το καλοκαιράκι ήρθε, σε πείσμα του γκρινιάρη, μίζερου εαυτού μου…

…ήρθε χάρη στη γλυκιά καρτερία εκείνης που υπομένει και συνοδοιπορεί διακριτικά και με πηγαία, γνήσια αγάπη χωρίς περιττά φτιασίδια, μεστή όμως ουσίας και ειλικρίνειας…

…ήρθε μέσα από την αγάπη και την παρουσία των φίλων στις δύσκολες στιγμές αυτής της περιπέτειας που αφήνω σιγά σιγά πίσω μου…

για όλα αυτά πώς να ευχαριστήσω τον Θεό;

Τον παρακαλώ με όση δύναμη έχω μέσα μου να κάνει την καρδιά μου σαρκωμένη, αέναη προσευχή να τους έχει όλους καλά!

δεν ξέρω πόσο συχνά θα μπορώ νάμαι στο ηλεκτρονικό μου σπιτικό τους επόμενους 2 μήνες και δεν ξέρω πόσο συχνά θα μπορώ να επισκέπτομαι και τα άλλα κονάκια που τόσο μου έχουν λείψει! μου έχει λείψει πολύ αυτή η όμορφη παρέα μας κι ανυπομονώ να μάθω τα νέα σας… θα κάνω ό,τι μπορώ!

Προς το παρόν εύχομαι από καρδιάς ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ σε όλους σας, γεμάτο από φως, θάλασσα, υγεία, και χαρά!

Advertisements

5 comments

  1. Καλά, μ’ αρέσει που αναρωτιέσαι για το πόσο συχνά!!!
    Εσύ έγινες χειρότερος κι από μένα!!!
    Σου δίνω το βραβείο της πρώτης αποχής από τα μπλογκ μας!!!
    Σαν κι εσένα κανείς!!!
    Φιλιά βρε πολλά και κλαό καλοκαίρι!!!
    Θα τα καταφέρουμε να το ζήσουμε γιατί ένας Θεός ξέρει τι μας επιφυλάσσει ο ερχόμενος χειμώνας! Πρέπει να οπλιστούμε!!!!
    Φιλιάάάάάάά!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  2. Τι ωραίο και μεστό κείμενο!
    Πολλή αγάπη και χαιρετισμούς σε εκείνη, που με «γλυκιά καρτερία (……..) υπομένει και συνοδοιπορεί διακριτικά και με πηγαία, γνήσια αγάπη«!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s