o παράξενος ξένος

Βάζω λίγο σκοτάδι και λιγάκι βροχή
για να σου φτιάξω μια παράξενη αρχή
και να σε ξεμακρύνω λίγο από τη σκέψη σου
που έτσι κι αλλιώς σε συνερίζεται το κέφι σου.


Σε πάω σε δρόμο μικρό, σε σοκάκι παλιό
σ’ ένα αιώνια ποτισμένο απ’ το κρασί καπηλειό,
μέρος κακόφημο, ακόμα και για το στοχασμό μου
που ούτε κι ο φόβος δε με φέρνει στ’ όνειρό μου.


Εδώ λοιπόν, θα μοιραστώ μια ιστορία μαζί σου
που ‘ναι σα να συνέβη χθες και ορκίσου
αν σε πειράξει τόσο που ντραπείς
πουθενά να μη τη πεις.

 


Καλώς ήρθες, ξένε στο τόπο μου
άραξε δίπλα να σου βάλω ένα κρασί να πιεις
συγχώρεσέ με λιγάκι για τον τρόπο μου,
μα με βρήκες στην αγκαλιά της ντροπής.
Ξέμεινα μόνος μου, πάρε και κάτσε όπου θες
κουρασμένο σε βλέπω, πρέπει καιρό να γυρίζεις,
όμως μέσα στη ζαλάδα μου και πίσω απ’ τις σκιές
σα να μου φαίνεται πως κάτι μου θυμίζεις.


Γεια σου και σένα, έλειπα χρόνια ήμουνα κάπου μακριά
με φέραν πίσω δυνατές φωνές
και κάποιες τύψεις που μου είπαν πως εδώ κοντά
έχω γεννηθεί κι έχω πεθάνει δυο χιλιάδες φορές.


Ω, να τα μας, καλά είπα όταν σε είδα
πως σίγουρα παράξενα θα πρέπει να μιλάς
από άλλο κόσμο έχεις απάνω σου σφραγίδα
αυτά τα αγκάθια στο κεφάλι και τα ρούχα που φοράς.


Κάποτε κάποιοι μου το φόρεσαν για στέμμα
και με χλευάζανε μεγάλο βασιλιά
ακόμα τρέχει από τότε φρέσκο αίμα
σ’ αυτά που ανέβηκαν του χρόνου τα σκαλιά.
Γι’ αυτό με βλέπεις μέσα στις σκιές
σαν να φοβάμαι και να θέλω να γλιτώσω
μια προσευχή σ’ ένα περβόλι με ελιές
δε με αφήσανε ποτέ να την τελειώσω.


Κι όμως μυρίζεις ουρανό και χώματα
κι αυτή την όμορφη δροσιά της σιωπής


Είναι που μ’ έφεραν εδώ αλλόκοτα μαλώματα
άκου, λοιπόν, τι θα τους πεις:
Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί
κι αφού σκοτώνουν στ’ όνομα μου
πες αναβάλλεται η γιορτή
πάω να ξαπλώσω στα καρφιά μου.
Πες τους ο χρόνος πως τρελάθηκε
δε κάνει στάση Γολγοθά
πες ο παράξενος πως χάθηκε
κι έφυγε οριστικά.


Μπερδεμένα μου τα λες, αλλά γουστάρω
πρέπει να σπούδασες τη τέχνη του μυαλού
ή σαν κι μένα όταν με πιάνει και σαλτάρω
και πίνω εδώ, με πιάνει αλλού.


Γι’ αυτό και εγώ ήρθα εδώ και σε διάλεξα πιωμένο
για να μπορέσεις την αλήθεια να τους πεις
κάτω από το φως το μέτωπο έχεις ιδρωμένο,
μα το προσέχεις καθαρό, δε θα ντραπείς.
Οι άλλοι παίξανε μαζί μου στους αιώνες
αυτοκράτορα με χρίσανε, με κάναν στρατηγό,
τα απλά μου λόγια τα σκορπίσαν σαν κανόνες
και δεν ήξερα τίποτα εγώ.


Που με βρήκες εδώ κάτω, τι με θες;
Το μυαλό μου δε σαλεύει από κούνια
σα να γεννήθηκα μου φαίνεται χτες
ενώ έξω υπάρχουν έξυπνοι μιλιούνια.


Αυτούς τους είδα, τους άκουσα, τους νιώθει το πετσί μου
προτιμώ τα καρφιά που με κρατάνε στο σταυρό
αυτοί πουλήσαν ακριβά τη γέννησή μου,
αυτοί φυλάνε το σκοτάδι θησαυρό.
Πες στους εχθρούς μου ότι είχαν λόγο καλό
και θα τους σέβομαι γιατί πιο τίμια σταθήκαν
όταν με σκοτώναν, κοιτούσαν ουρανό
κι έτσι πρόλαβαν από εκεί συγχωρεθήκαν.


Ωραίος, παράξενε φίλε μου, απόψε
για την ανημποριά μου βρήκες σκοπό
πάρε μια κούπα πάρε ψωμί και κόψε
να τελειώσω το κρασί μου και θα πάω να τους πω:
Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί
κι αφού σκοτώνουν στ’ όνομα σου
θα πω αναβάλλεται η γιορτή
πας να ξαπλώσεις στα καρφιά σου.
Θα πω ο χρόνος πως τρελάθηκε
δε κάνει στάση Γολγοθά
θα πω ο παράξενος πως χάθηκε
κι έφυγε οριστικά.

 

two-mites.png

 

Είπε ο Κύριος: «Όταν θάρθει ο Υιός του Ανθρώπου με όλη του τη μεγαλοπρέπεια, και θα τον συνοδεύουν όλοι οι άγγελοι, θα καθίσει στο μεγαλόπρεπο θρόνο Του. Τότε θα συναχθούν μπροστά Του όλοι οι λαοί, και θα τους ξεχωρίσει όπως ξεχωρίζει ο βοσκός τα πρόβατα από τα κατσίκια. Τα πρόβατα θα τα τοποθετήσει στα δεξιά του και τα κατσίκια στα αριστερά του.

Θα πει τότε ο βασιλιάς σε αυτούς που βρίσκονται δεξιά του: «ελάτε οι ευλογημένοι από τον Πατέρα μου, κληρονoμήστε τη βασιλεία που σας έχει ετοιμαστεί απ΄ την αρχή του κόσμου. Γιατί πείνασα και μου δώσατε να φάω, δίψασα και μου δώσατε να πιω, ήμουν ξένος και με περιμαζέψατε, γυμνός και με ντύσατε, άρρωστος και με επισκεφτήκατε, φυλακισμένος κι ήρθατε να με δείτε». Τότε θα του απαντήσουν οι άνθρωποι του Θεού: «Κύριε, πότε σε είδαμε να πεινάς και σε θρέψαμε ή να διψάς και σου δώσαμε να πιεις; Πότε σε είδαμε ξένο και σε περιμαζέψαμε ή γυμνό και σε ντύσαμε; Πότε σε είδαμε άρρωστο ή φυλακισμένο κι ήρθαμε να σε δούμε;» Κι ο βασιλιάς θα τους απαντήσει: «σας διαβεβαιώνω πως αφού τα κάνατε αυτά για έναν από τους άσημους αδελφούς μου, τα κάνατε για μένα».

Ύστερα θα πει και σ΄ αυτούς που βρίσκονται αριστερά του: «φύγετε από μπροστά μου καταραμένοι, πηγαίνετε στην αιώνια φωτιά που έχει ετοιμαστεί για το διάβολο και για τους δικούς του. Γιατί είνασα και δε μου δώσατε να φάω, δίψασα και δε μου δώσατε να πιω, ήμουν ξένος και δε με περιμαζέψατε, γυμνός και δε με ντύσατε, άρρωστος και φυλακισμένος και δεν ήρθατε να με δείτε». Τότε θα απαντήσουν και αυτοί: «Κύριε, πότε σε είδαμε πεινασμένο ή διψασμένο ή ξένο ή γυμνό ή άρρωστο ή φυλακισμένο και δε σε υπηρετήσαμε;» Και θα τους απαντήσει: «σας διαβεβαιώνω πως αφού δεν τα κάνατε αυτά για έναν από αυτούς τους άσημους αδελφούς μου, δεν τα κάνατε ούτε για μένα». Και αυτοί θα τιμωρηθούν αιώνια, ενώ οι δίκαιοι θα μετάσχουν στην αιώνια ζωή».

(Ευαγγελική περικοπή Κυριακής της Απόκρεω, Ματθ. κε΄ 31-46)

 

Φωτογραφία: Alexander Shurlakov «two mites»

Τραγούδι: Καλώς ήρθες ξένε στον τόπο μου (Active Member)

Advertisements

21 comments

  1. Εξαιρετικό το τραγούδι!

    ΑΥτό το ευαγγέλιο πολύ με προβλημάτισε και συνέβη να το συζητήσουμε κιόλας την Κυριακή το μεσημέρι που τρώγαμε παρέα με φίλους. Βλέπουμε πως δεν χωρίζονται οι άνθρωποι με βάση τις καλές και κακές πράξεις. Δεν χωρίζονται με κανένα ηθικό κριτήριο κι αυτό έχει μεγάλη σημασία. Η διάκριση και ο διαχωρισμός γίνεται με βάση την σκληροκαρδία και την ευσπαλαχνία. Βάζει μέσα στους ασθενείς και τους φτωχούς ακόμα και τους φυλακισμένους που είναι πολύ πιθανό να είναι δικαίως φυλακισμένοι, μα δεν είναι αυτό που έχει σημασία. Δικαίως ή αδίκως ο σπλαχνικός άνθρωπος θα μεριμνήσει και γι’ αυτούς. Θα συμπάσχει και μ’αυτούς όπως και με τον ξένο και τον ασθενή. Θα εξομοιωθεί με τον καθένα μη θεωρώντας καλύτερο τον εαυτό του και θα προσφέρει ό,τι μπορεί στον καθένα.
    Τι να πω; Σπουδαία πράγματα…
    Σπλαχνική καρδιά να μας δίνει ο Θεός και να ξεριζώσει την έπαρση που μας απομακρύνει πρώτα από τον διπλανό μας και μετά από τον Ίδιο.
    Σ’ ευχαριστώ πολύ και καλώς όρισες φίλε μου!

    ΥΓ. Ευχούλες πολλές για έναν Γιώργο ασθενή παρακαλώ.

  2. Καλησπέρα βασιλική ψυχή μας… Σήμερα πρώτη μέρα άνοιξα το p/c (αφού με το που γύρισα πίσω αρρώστησα για τα καλά…) κι ακόμη απ΄ το ηλεκτρονικό σου αρχονταρίκι δεν πέρασα!

    Αυτό όμως το τραγούδι ήταν καρφωμένο έντονα στη μνήμη μου τις τελευταίες μέρες και ήθελα οπωσδήποτε να το ανεβάσω… Έχεις δίκιο. Αυτό το ευαγγέλιο είναι όντως συγκλονιστικό και τόσο ριζοσπαστικό!

    Θυμάσαι στο μονόλογο του Μαρμελάντοφ στο «έγκλημα και τιμωρία» πώς δέχεται στη βασιλεία του ο Χριστός τους μέθυσους και τους μη φρόνιμους; «Αν τους δέχομαι, κύριοι δίκαιοι, αν τους δέχομαι, κύριοι σώφρονες, το κάνω γιατί κανένας από αυτούς δεν έκρινε ποτέ τον εαυτό του άξιο…» – είναι αυτοί που, όπως λέει το τραγούδι, την ώρα που σκότωναν τον Χριστό «κοιτούσαν ουρανό και έτσι πρόλαβαν, από κει συγχωρεθήκαν». Ίσως αυτοί οι άνθρωποι να έχουν περισσότεροι ειλικρίνεια και κάποια ψήγματα αγάπης που εμείς οι αυτοαποκαλούμενοι δίκαιοι και σωστοί χριστιανοί δεν τα έχουμε καν φανταστεί…

    Μακάρι να μαλακώνει τις καρδιές μας ο Θεός και να γιατρεύει το σαράκι από το μικρόβιο του εγώ μας που κατατρώει τις σκέψεις και τις πράξεις μας…

    Καλώς (ξανα)βρεθήκαμε.
    Χαιρετίσματα στην πανέμορφη πόλη σου κι ευχαριστίες από καρδιάς για το υπέροχο απόγευμα στην «ωραία Ελλάδα».

  3. λοιπόν χαίρομαι ειδικά για το τραγούδι που ανέβασες (κυρίως για τους στίχους), μιας και ακούω Low Bap. Είναι ένα επίκαιρο τραγούδι άσχετα που γράφτηκε το 1999. Καταλαβαίνεις το νόημα σχετικά εύκολα σε σχέση με άλλα Low Bap κομάτια… και πάλι τα συγχαρητήρια μου!

  4. Καλησπέρα φίλε inspirat0r και καλώς ήρθες απ΄ τα μέρη μας! Οι Active Member έχουν απίστευτη δυναμική στο στίχο τους, ειδικά στα παλαιότερα κομμάτια τους, γι΄ αυτό και συχνά πυκνά κάνω αναφορά σε τραγούδια τους μέσα στα post μου. Θα τολμούσα ίσως και να πω ότι αρκετοί στίχοι τους είναι πολύ θεολογικοί, όσο κι αν αυτό ακούγεται ριζοσπαστικό. Ίσως αυτό το κομμάτι να είναι αρκετά ξεκάθαρο σε σχέση με άλλα, πάντως αν κοιτάξει κανείς σε βάθος, σε αρκετά από τα παλαιότερα τους θα βρει μια κρυμμένη θεολογία. Σε ευχαριστώ για το πέρασμά σου. Νάσαι καλά.

  5. Καλημέρα κι από μένα, αγαπητή καλλιτέχνιδα του δρόμου… Όντως είναι από τα λίγα τραγούδια που μιλούν απευθείας στην καρδιά.

    Δράττομαι της ευκαιρίας να σε συγχαρώ για το ποστ με τις υπέροχες φωτογραφίες από την παλιά Αθήνα – με συγκίνησε πάρα πολύ.

    Νάσαι καλά.

  6. Πολύ καλή η καλλιτεχνική παρουσίαση του μηνύματος. Συγχαρητήρια για τον τρόπο παρουσίασης και των άλλων των θεμάτων σου.

    ΥΓ Όπως είδατε, όσοι περάσατε και από μένα, είχα παρόμοιο ποστ, όχι με καλλιτεχνική επένδυση, αλλα με τα λόγια ενός μεγάλου ανθρώπου της Τέχνης του 20ου αιώνα: Του Κωστή Μπαστιά!

  7. Αγαπητέ φίλε μανιτάρι του βουνού, σε ευχαριστώ ειλικρινά πάρα πολύ για τα ενθαρρυντικά σου λόγια. Γράφω όπως μου βγαίνει κι αν μου βγαίνει και πολλές φορές αναρωτιέμαι τι μπορεί αυτό το δείγμα γραφής να αφήνει στους άλλους…

    Η ματιά σου είναι σημαντική, γιατί εκτιμώ πολύ τον τρόπο με τον οποίο σχολιάζεις και εκφράζεσαι στην ηλεκτρονική σου σελίδα.

    Η συγκεκριμένη ευαγγελική περικοπή είναι από τις σπουδαιότερες θεωρώ αλλά και από τις αγαπημένες μου. Μου αρέσει να παρουσιάζω και άλλους τρόπους έκφρασης των ίδιων μηνυμάτων όπου και όταν μπορώ. Και οι active member προσφέρονται για κάτι τέτοιο μέσα από τους στίχους αρκετών από τα παλαιότερα κομμάτια τους.

    Χάρηκα που τα ξαναείπαμε. Νάσαι καλά.

  8. Δεν το είχα ακούσει το τραγούδι ομολογώ. Εντυπωσιάστηκα!
    Όσο για την περικοπή συγκλονιστική..“σας διαβεβαιώνω πως αφού δεν τα κάνατε αυτά για έναν από αυτούς τους άσημους αδελφούς μου, δεν τα κάνατε ούτε για μένα”.
    Τίς εστιν αδελφός; Αυτός που του παίρνω τη σειρά, τον πυροβολώ για την προτεραιότητα, τον δέρνω για να ξεσπάσω; Που τον βλέπω στο παγκάκι και φοβάμαι, μάλλον καταφρονεμένο, μάλλον πεινασμένο, μάλλον αναγκεμένο; Αυτός που του στερώ την προαγωγή του, την αύξηση του μισθού του, που τον εξοντώνω στη δουλειά;Αυτός που συναγωνίζομαι μαζί του για το καλύτερο αμάξι, το καλύτερο διαμέρισμα, την καλύτερη φορεσιά;
    Τίς εστιν αδελφός; Τις….

  9. Καλημέρα Κατερίνα μου! Πόσο ξεκάθαρα μπορούμε να φωτογραφίσουμε κάποιο κομμάτι του εαυτού μας στις ενέργειες που περιγράφεις… Κι όμως συχνά είμαστε και καθησυχασμένοι ότι καλά πράττουμε, ή έστω ότι δεν μπορούμε να κάνουμε κι αλλιώς! Πόσο διαφορετικά θα ήταν όλα αν βλέπαμε γύρω μας με άλλα μάτια κι αν νιώθαμε τον κάθε άνθρωπο ως εικόνα Χριστού και βάζαμε στην άκρη λάθη, αδυναμίες και πάθη…

    Πώς, όμως να νιώσουμε τον συνάνθρωπο ως εικόνα Χριστού όταν κι ο Χριστός ακόμη έχει γίνει για μας ένας ξένος;

    Χαίρομαι που σου άρεσε και το τραγούδι, εμένα με συγκλονίζει κάθε φορά που το ακούω!

    Την καλημέρα μου στέλνω σε όλη την οικογένεια.

  10. καλημέρα και καλώς όρισες εκπληκτικέ φωτογράφε της Ψυχής! σε ευχαριστώ για το πέρασμά σου από τη μικρή αυτή ηλεκτρονική γειτονιά μου…

  11. απλά λόγια με βαθιά νοήματα, όπως τα κύματα της θάλασσας…άραγε για να βιώσεις τα νοήματα χρειάζεται τη σιγουριά της στεριάς και το αγνάντεμα ή μία σχεδία με προορισμό το πέλαγος;
    … προσωπικά,ετοιμάζω σχεδία – μάλλον μπορώ να εμπιστευθώ σιγά-σιγά…
    καλή σου μέρα!

  12. Καλώς μας ήρθες μετά από καιρό φίλε fed. Νομίζω πως όλα χρειάζονται κάποια στιγμή. Είναι στιγμές που είναι απαραίτητο να ανοίξεις τα πανιά για το πέλαγο, κι είναι στιγμές που η ψυχή μας έχει ανάγκη το απάγγιο σε κάποια στεριά και το αγνάντεμα. Άλλωστε και το απάγγιο είναι η τροφοδοσία που χρειαζόμαστε πριν ξανασαλπάρουμε πάλι για το πέλαγος – γιατί ζωή χωρίς ταξιδέματα δεν υπάρχει… κι αν δεν έχουμε τροφοδοτηθεί δε θα έχουμε τη δύναμη να αντιμετωπίσουμε τα κύματα όταν θάμαστε μεσοπέλαγα!

    Καλές ετοιμασίες για το ταξίδι σου λοιπόν φίλε μου! Καλή Σαρακοστή!

  13. @ Δημήτρης

    Όλοι μας τον ψάχνουμε Δημήτρη μου. Μην απελπίζεσαι… είναι στιγμές που θαρρείς πως τον έχασες (ίσως και για αρκετό καιρό), και έρχονται άλλες στιγμές που απορείς πόσο πολύ κοντά σου είναι… στην ουσία όμως είναι πάντα εδώ! Τον παν είναι να μη σταματήσουμε ποτέ να Τον αναζητούμε.

    Καλή μας σαρακοστή!

    @ Π.Κ.

    Αγαπητέ μου Π.Κ. αντεύχομαι μέσα από την καρδιά μου Καλή και ευλογημένη Σαρακοστή να έχουμε, καλή πορεία προς τη συ-Σταύρωση και τη συν-Ανάσταση!

  14. «τα απλά μου λόγια τα σκορπίσαν σαν κανόνες
    και δεν ήξερα τίποτα εγώ.»
    αυτό απομόνωσα αλλά ολόκληρο σε σκέψεις δροσίζει.απο τις εικόνες που μού έφερε στο μυαλό,μένω στο καλωσόρισμα τού «ξένου» στην αρχή γιατί κάθε καλωσόρισμα είναι μισός παράδεισος και μού θύμισε τα καθρεφτάκια σε κανονικά διαστήματα λες,στα βουνά στις κυκλάδες καθώς περνάει το πλοίο και συ απο τη θάλασσα καλωσορίζεσαι στη στεριά.
    α οι φουκαράδες οι στίχοι,για όλα έχουν πει..

  15. Δεν είναι εκπληκτικό το ότι αυτοί οι στίχοι μιλάνε για όλα; πόσο ξένο έχουμε κάνει το απλό, το φυσικό, το όμορφο… την ίδια τη ζωή ξένη την κάναμε κι αυτή…

    Καλή μου φίλη ερμία σου εύχομαι καλή κι ειρηνική σαρακοστή, με αγάπη, υγεία, και πολύ φως να μας οδηγεί στο γνήσιο κι αληθινό!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s