θραύσματα

Η βία εκδηλώνεται με πολλές διαφορετικές μορφές:

 

μέσα από τις λέξεις,

 

με την καταπάτηση των συναισθημάτων,

 

με τη χρήση απειλών με σκοπό την επιβολή της θέλησης,

 

με την άσκηση σωματικής δύναμης,

 

με ψυχολογικό εξαναγκασμό,

 

με την επιβολή της εξουσίας με τα όπλα,

 

με το θρησκευτικό φανατισμό…

 

 

Μήπως θα έπρεπε να ανακαλύψουμε μια άλλη μορφή «βίας»,

 

η οποία, αντί να στρέφεται προς τα έξω, προς το συνάνθρωπο,

 

θα στρέφεται προς τα μέσα, στο εσωτερικό μας,

 

προς τα πάθη και τα λάθη μας,

 

προς τη διαστροφή της φύσης μας και τα εξουσιαστικά ένστικτά μας,

 

σπάζοντας τους καθρέφτες του υπέροχου και αλαζονικού εαυτού μας;

 

sadnesshascome.jpg

 

εξαιρετικά αφιερωμένο σε όλους όσους έχουν γεννηθεί κάτω από ένα οργισμένο αστέρι,

 

γιατί τελικά καμιά μορφή βίας δε φέρνει αποτέλεσμα,

 

γιατί οι χαρακιές στις πληγωμένες καρδιές δεν εξαλείφονται εύκολα,

 

γιατί τα θραύσματα της ψυχής μας όταν αποσπαστούν με βίαιο τρόπο, δύσκολα επανενώνονται,

 

γιατί είμαστε πολύ εύθραυστοι…

 

 

 

(Photo: «Sadness has come» by Alexander Krasotkin)

Advertisements

10 comments

  1. «στη σκοτεινή ρευστότητα
    κύμα το σώμα
    παλεύει με το κύμα»

    (για όλα τα σκοτεινά και όλες τις «ρευστότητες».
    πολύ χαίρομαι που δεν έμεινες μακριά για πολύ!)

  2. @ Katerina
    Καλημέρα Κατερίνα μου… όπως βλέπεις παραμένω στις επάλξεις!… Σε ευχαριστώ πολύ για τα λόγια σου, έχει πολύ πόνο κρυμμένο μέσα του αυτό το ποστ…

    @ Τζων Μπόη
    Φίλε Τζων Μπόη σε ευχαριστώ πολύ. Ένα τέτοιο θέμα δε θα μπορούσε να «φτιασιδωθεί» ιδιαίτερα… ήθελα πολύ να το ανεβάω, δεν ήξερα με ποιο τρόπο, αλλά τελικά αυτό που βγήκε με εκφράζει και μένα πολύ.

    @ βασιλική ν.
    Πολλά φιλιά κι από μένα και μια μεγάλη, φωτεινή καλημέρα σου στέλνω Βασιλική μου. Είναι η πρώτη μέρα μετά από ένα μακρύ διάστημα «περίεργο» που νιώθω να κοιτάζω τα πάντα με μια νέα, αισιόδοξη ματιά!

    @ roadartist
    Το λατρεύω αυτό το μουσικό κομμάτι, είναι τόσο λιτό και ουσαιστικό ταυτόχρονα…

    @ ερμία
    Καλή μου φίλη ερμία, περιμένω πάντα με χαρά τα σχόλια σου… Έτσι ακριβώς ένιωθα για αρκετό καιρό: «στη σκοτεινή ρευστότητα, κύμα το σώμα παλεύει με το κύμα…» Ευτυχώς που υπάρχουν τα κύματα για να παλέψουμε και λίγο να τα βούμε με τον εαυτό μας και με τους άλλους.

    Αγαπητοί φίλοι πολύ χαίρομαι που είμαι πίσω και σας ευχαριστώ όλους. Θα τα λέμε… Αυτό το ποστ θέλω να το αφιερώσω σε μια πολύ αγαπημένη φίλη που δίνει καιρό τώρα τη δική της εσωτερική πάλη κόντρα σε κάθε μορφή καταδυνάστευσης και βίας με πολλή υπομονή και αγάπη. Είναι τόσο υπέροχο που σε τέτοιες στιγμές που δίνουμε τις εσωτερικές μας μάχες δεν είμαστε μόνοι μας… Ευτυχώς δεν είμαστε μόνοι μας… Καλή εβδομάδα σε όλους!

  3. @ Π.Κ.

    … συνήθως με θραύσματα από ένα τραυματισμένο σώμα, μια πληγωμένη ψυχή …
    Καλή σου μέρα Π.Κ. Ευχαριστώ για το πέρασμα.

    @ όλια

    Γλυκιά μου Όλια σε ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Ο λόγος σου έχει πάντα μια ιδιαίτερη βαρύτητα κι αξία για μένα. Δεν ξέρω αν όντως είναι από τα καλύτερα μου ποστ (και σκέψου έλεγα να κλείσω για αρκετό καιρό…), αλλά είναι σίγουρα πολύ βαθύ και ειλικρινές. Καλή δύναμη στις ετοιμασίες σου.

    @ με το φεγγάρι αγκαλιά

    Μακάρι να εκλείψει απ΄ αυτόν τον πλανήτη κάποτε η βία σε όλες της τις μορφές. Νάσαι καλά. Καλή μας εβδομάδα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s