απλά πράγματα…

colours.jpg

να περπατήσεις ξυπόλητος στην άμμο,

να παίξεις με τα βότσαλα στην ακτή,

να χαθείς στην απεραντοσύνη της θάλασσας,

να ρουφήξεις όσο περισσότερο ήλιο μπορείς,

να σηκώσεις ένα μικρό παιδί στους ώμους σου,

να αγγίξεις τον κορμό ενός γέρικου δέντρου,

να χαζέψεις τα χρώματα των φύλλων που πέφτουν χάμω το φθινόπωρο,

να σφυρίξεις την αγαπημένη σου μελωδία,

να απολαύσεις το αγαπημένο σου γλυκό,

να βάλεις χρώμα στην καθημερινότητά σου,

να κλείσεις το μάτι στους δύσκολους καιρούς,

να χαμογελάσεις στη ζωή …

 

Νίκος Παπάζογλου – Στιγμές

Advertisements

19 comments

  1. Να νιώσεις τα ίχνη των βημάτων σου,

    Να χαρείς το παιδί που έχεις μέσα σου,

    Να αισθανθείς την ελευθερία της ύπαρξής σου,

    Να βιώσεις το μεγαλείο της κάθε ανατολής,

    Να μην δειλιάσεις να δίνεις,

    Να αισθανθείς ευλογημένος για την παρουσία σου σε αυτόν τον κόσμο,

    Να ξεκινήσεις να παρατηρείς γύρω σου,

    Να ακούσεις τον χτύπο της καρδιάς σου,

    Να απενεχοποιήσεις την απόλαυση,

    Να σταματήσεις να φοβάσαι να χαμογελάς,

    Να ανακαλύψεις τις αντοχές σου,

    Να κλείσεις την πόρτα στην σκοτεινιά…

  2. Αμήν φίλε nightwhisper. Με συγκίνησες, με άγγιξε βαθιά η ματιά σου στις εικόνες του μυαλού μου, στις αγωνίες της ψυχής μου (άραγε, απομακρύνονται ποτέ; αλλά μήπως η ζωή είναι μια διαρκής ευθεία;). Σε ευχαρισρώ από καρδιάς.

  3. Είναι τόσο όμορφα τα απλά πράγματα.
    Μα εμείς έτσι σύνθετοι που είμαστε τα προσπερνάμε ως χάσιμο χρόνου ΄η ως μάταια!
    Λίγη απλότητα χρειάζεται για να μας αποκαλυφθεί το πραγματικό νόημα και η ουσία της ζωής που ζούμε!
    Καλό μεσημέρι φίλε μου…

  4. @ Adonios

    Ναι Αντώνη μου έτσι είναι. Και τελικά τα απλά πράγματα καταντούν να γίνονται … πολυσύνθετα! Μπέρδεμα… άντε να βρεις την άκρη του κουβαριού!

    @ zelig

    Οι αληθινοί φίλοι, όταν υπάρχουν, δίνουν άλλη μορφή στα πράγματα… με εκείνους μοιραζόμαστε δύσκολα και εύκολα, εκείνοι μας δίνουν ώθηση…

    @ με το φεγγάρι αγκαλιά

    Ναι, το τραγούδι αυτό είναι υπέροχο κι ακουγόταν στην «Νοσταλγό» της Ελένης Αλεξανδράκη με την καταπληκτική Όλια.

    @ Katerina

    Οι μουσικές που ακούγονται στην palylist είναι μουσικές που με εκφράζουν σε διαφορετικές στιγμές της καθημερινότητάς μου.

    @ Δημήτρης

    Δημήτρη φίλε μου, έχεις απόλυτο δίκιο… Θα τηρήσω την υπόσχεσή μου μόλις ξεμπλέξω λιγάκι. Δεν πρέπει να αφήνουμε να χάνονται τέτοιες στιγμές πολύ σημαντικές.

    ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ.

  5. η ζωγραφιά που διάλεξες,υπέροχη με το σαν παιδικό σκίτσο των μολυβιών να στοχεύουν ίσα τον ουρανό και τον ήλιο..
    σαν με παλιό βήχα σκοντάφτουμε στα απλά και τα προσπερνάμε λες και δεν φτάνουν για να μάς γεμίσουν.

    (για το «ξυπόλητος στην άμμο»,επαυξάνω!! 🙂

  6. @ ερμία

    Είναι όντως παιδικό σχέδιο και το διάλεξα ακριβώς για το λόγο που ανέφερες. Αχ, και να ξέραμε πόσο πραγματικά μπορούν να μας γεμίσουν αυτά τα απλά πράγματα (που τελικά γίνονται τόσο δύσκολα στην εφαρμογή τους γιατί εμείς είμαστε ανάπηροι τις περισσότερες φορές!)…

    Απ΄ τις ομορφότερες αισθήσεις η αίσθηση του να περπατάς ξυπόλητος στην άμμο…

    Μια γαλήνια και δημιουργική εβδομάδα να έχεις φίλη μου ερμία.

  7. Δυστυχώς τα πιο σύνθετα είναι αυτά που μας προκαλούν τον ενθουσιασμό και νιώθουμε ότι αυτά είναι τα πιο σπουδαία, αλλά τελικά αυτά είναι που μας αφήνουν αφόρητα μόνους.
    Η επιστροφή στα απλά είναι και η μόνη λύτρωση που βρίσκω… Μόνο μέσα από απλές στιγμές και κινήσεις έρχεσαι σε επαφή με τον εαυτό σου πραγματικά.
    Μου άρεσαν ιδιαίτερα τα πρώτα στιχάκια που διάβασα. Μου κάνατε πολύ καλό,στο μυαλό, μετά από κούραση πολλών μηνών…
    Προσθέτω: Να παραμείνεις ο εαυτός σου και να παρατηρήσεις ότι η ζωή τρέχει να σε ωριμάσει…. Να αγαπήσεις την αλλαγή και να δώσεις χρώμα από σένα…
    Σοκαριστικό μεν αρχικά, αλλά πολύ συναρπαστικό σαν συναίσθημα στη συνέχεια…

    Καλή εβδομάδα!!

  8. @ Θρασύβουλος

    Φίλε Θρασύβουλε, έχουμε όντως ανάγκη από τις μικρές, απλές αλλά σημαντικές απολαύσεις.

    @ Ι.

    Δεν ξέρω πόσο εύκολο είναι να παραμείνει κανείς ο εαυτός του, ίσως έχει και την ανάγκη να εξελίσσεται καθώς η ζωή τρέχει μέσα μας και πλάι μας… Κι ίσως αυτό που γράφεις έχει ιδιαίτερη αξία: να μπορεί κανείς να αγαπά κάθε αλλαγή και να δίνει της χρώμα από τα έσω του…

    @ Βασιλική Ν.

    Έλα ντε… άντε ν΄ αλλάξουμε βλέμμα!!! Κάθε καλό Βασιλική μου.

    @ Π.Κ.

    Όντως έχει μεγαλείο η απλότητα στη ματιά, στις κινήσεις, στη σκέψη, στη ζωή, παντού… Μακάρι να έχουμε πυξίδα κι οδηγό στη ζωή μας τον Κύριο.

  9. Καλησπέρα φίλε μου!
    Στις πολύ λίγες ώρες που είχα στην διάθεσή μου στο τελευταίο ταξίδι στην Αθήνα δυστυχώς δεν σε πρόλαβα, αλλά άφησα μερικές πολύ ωραίες φωτογραφίες από την τελευταία μας εκδήλωση στο παιδικό τμήμα του Ιανού για σένα. Αναζητάς την Ελισάβετ με το μικρό σου όνομα και σου τις δίνει.
    Εύχομαι ένα ωραιότατο Σαββατοκύριακο!

  10. Καλησπέρα Βασιλική μου!

    Αφού ήταν μόνο λίγες ώρες που είχες στη διάθεσή σου, σε συγχωρώ… Σε ευχαριστώ πολύ για τις φωτογραφίες. Θα κανονίσω να περάσω να τις πάρω. Την αγάπη μου σου στέλνω.

  11. Καλησπέρα αγαπητέ μου φίλε Νικόδημε. Πολύ πετυχημένη κι αληθινή η παρομοίωσή σου με το νερό που τρέχει απ΄ τις παλάμες… Συνεχής αγώνας για να μην τα χάνουμε, έτσι δεν είναι;
    Εγώ περνώ περίοδο αποστασιοποίησης από τα πολλά λόγια φίλε μου, αλλά θα τα ξαναπούμε σύντομα. Νάσαι καλά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s