τα εμά, τα σα: τα ημέτερα

bdima_vika.jpg

Δειλινό.

Τα τελευταία χρώματα της δύσης χάθηκαν μόλις πριν λίγο πίσω από τον χρυσοφώτιστο Παρθενώνα.

Στη μικρή αυλή, ο ήχος των τελευταίων φύλλων που πέφτουν απ΄ το πλατάνι μας. Πέφτουν αργά πάνω στο κρύο πλακόστρωτο και περιμένουν το απαλό αεράκι να τα φυσήξει λίγο παραπέρα.

Τριγύρω η βουή από τα τελευταία μαγαζιά που κατεβάζουν τα ρολά. Άλλη μια μέρα βιοπάλης τελειώνει. Και γύρω ανέμελος κόσμος, ζευγάρια, νέοι. Πού πάνε όλοι αυτοί; Στριμώχνονται σε κοντινά τραπεζάκια, προσπαθώντας απεγνωσμένα να ακούσουν ο ένας τον άλλον.

Ήχοι πολλοί, ήχοι παράξενοι. Θροϊσματα φύλλων, πλανόδιοι τραγουδιστάδες, θόρυβοι από τα αυτοκίνητα, τσακωμοί, γέλια, σιωπές….

Κι εγώ αναζητώ εσένα. Μες τις βουές της πόλης, στο αδυσώπητο τρεχαλητό της καθημερινότητας, στις σκοτεινιές των λογισμών μου, στην τόλμη των επιλογών μου, στους ψίθυρους της νύχτας, στο χάραμα της μέρας. Χρόνια τώρα … ολάκερη ζωή.

Δεν μπορώ να υπάρξω μόνος, πεθαίνω… Φώτα, χρώματα, μουσικές, ήλιος, βροχή, πόνος, χαρά, στιγμές … σκέψεις, αγωνίες, αισθήματα, θέλω να τα μοιραστώ όλα μαζί σου. Γυρεύω να σε βρω, να σ΄ αγγίξω, να σ΄ αφουγκραστώ. Να μοιραστώ την ηδονή και την οδύνη του οδοιπορικού της ψυχής μου και να σε συντροφεύσω στα δικά σου μονοπάτια.

Καλά μας ταξίδια!

(photo by Pavel Shakulin)

Post Soundtrack: Elli Paspala – Summertime in Prague

Advertisements

8 comments

  1. 26 Δεκεμβρίου 2006 – ένα πανέμορφο ηλιόλουστο πρωινό στο άσπρο Ford ενός καλού φίλου. Προορισμός: σταθμός μετρό «Κατεχάκη». Εκεί, λίγο πριν κατέβω απ΄ τ΄ αμάξι, βγάζει ξαφνικά ένα διπλωμένο άσπρο χαρτί απ΄ την τσέπη του και μου δίνει να διαβάσω ένα κείμενο. Ο τίτλος του «Ευχαριστία»… Αυτή ήταν η αρχή, φίλε μου, γι΄ αυτό μου το ταξίδι. Σε ευχαριστώ!

  2. @ akamas
    Σ΄ ευχαριστώ πολύ για τις ευχές. Ο χώρος των blogs είναι μαγευτικός, όσο και ιδιαίτερος. Είχα ανάγκη απ΄ αυτό το άνοιγμα. Δεν ξέρω πού θα με βγάλει – προς το παρόν απολαμβάνω τη γοητεία της περιπέτειας…

  3. Από κάποιες πρώτες ματιές το blog σου δείχνει μαγευτικό και τα στέκια σου όμορφα. Ελπίζω ότι θα κάνεις στέκι και το δικό μου, εγώ θα σε επισκέπτομαι τακτικά. Αλήθεια, έχεις κάποια σχέση με όλα αυτά;

  4. @ akamas
    Καλησπέρα φίλε akama. Με τιμούν πολύ τα λόγια σου – εγώ απλά γράφω αυτά που νιώθω, αυτά με τα οποία προβληματίζομαι, αυτά που ψάχνω… τίποτε περισσότερο ή λιγότερο! Κι αν δεν έχω τίποτα να πω, σιωπώ.

    Όσο για το ερώτημά σου αν έχω σχέση με όλα αυτά (υποθέτω αναφέρεσαι στο περιεχόμενο των link μου): καθένα από τα στέκια που «προτείνω» έχουν να κάνουν με ένα διαφορετικό κομμάτι του εαυτού μου – σκέψεις, αγωνίες, αισθήματα, αναζητήσεις … Άλλωστε αυτό δεν είναι κάθε άνθρωπος; Ένα παζλ από εκατοντάδες μικρά κομμάτια, το καθένα με τη δική του γοητεία. Όλα είναι εξίσου σημαντικά για να φτάσεις στην ολοκληρωμένη εικόνα, η ομορφιά της οποίας έχει να κάνει με την ξεχωριστή ομορφιά του κάθε κομματιού.

    Νάσαι καλά.

  5. @ elmelissa
    Καλώς ήρθες κι εσύ στο σπιτικό μου, elmelissa. Ο τόπος της καρδιάς του κάθε ανθρώπου κρύβει πολλές ομορφιές. Σε ευχαριστώ που με τίμησες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s