μια ξαφνική μικρή απόδραση στην αγκαλιά της …
μεσάνυχτα Παρασκευής τρώγοντας και πίνοντας εκεί που σκάει το κύμα…
και μετά η τελευταία εκείνη στροφή πριν πάρεις το δρόμο για τη μικρή θαλασσινή αγκαλιά των παιδικών σου χρόνων,
εκεί που έφτανες μόνο με τις βάρκες που μας παίρναν απ΄ το πλοίο που άραζε έξω απ΄ τα Λουτρά,
τότε που ακόμη δεν υπήρχε ούτε ρεύμα ούτε νερό,
κι όλα φαίνονταν τόσο, μα τόσο διαφορετικά…
απ΄ τη στροφή αυτή φαίνεται πάντα ο φάρος,
εκεί πού ‘τρεχες ν΄ αγναντέψεις και να ανταμώσεις την απεραντοσύνη του μπλε,
εκεί που θαρρείς πως έσμιγαν θάλασσα κι ουρανός …
μόνο που εκείνη τη βραδιά η θάλασσα χτυπούσε πάνω στα βράχια αγριεμένη,
ίδια η ψυχή σου όταν ταράζεται και ψάχνει τρόπο να εκτονωθεί για να γαληνέψει πάλι μετά από λίγο …
ξημερώνοντας Σαββάτο…
λες και δε θέλεις να τελειώσει τούτη η βραδιά,
ακούγοντας μόνο τους ήχους απ΄ τις βάρκες που λικνίζονται ρυθμικά,
εκεί πλάι της, με μόνη παρέα ένα καρδιακό φιλαράκι,
δίνεσαι ολότελα στα κύματά της, αφήνεσαι στην αγκαλιά της …
το πρωί ο ήλιος λούζει με φως και χρώματα όλο το τοπίο,
ίσα που προλαβαίνεις να χυθείς στην απέραντη αγκαλιά της
και να ρουφήξεις αχόρταγα τη δροσιά της…
και λίγο πριν φύγεις πάλι για την καθημερινότητα της ζωής σου
γεύεσαι βιαστικά ό,τι ακόμα προλαβαίνεις…
παρέα, συμφιλίωση, χαρά …
… εκεί που φαίνεται πως βρήκες την άγκυρα που γύρευες σ΄ όλη σου τη ζωή,
στο αραξοβόλι της Αγίας Ειρήνης.
(το κειμενάκι αυτό το αφιερώνω απ΄ την καρδιά μου στο γλυκό μου αραξοβόλι που τόσα χρόνια πλάι μου γαληνεύει την ψυχή μου και με το φωτεινό χαμόγελό της ομορφαίνει τη ζωή μου)
Ακούστε την αισθαντική Milva στη “Θάλασσα” του Θάνου Μικρούτσικου.
Αν σας άρεσαν οι φωτογραφίες, αναζητήστε τις μαζί με πολλές άλλες στην ιστοσελίδα της Κύθνου.
