(St. Andrews, Fife, Scotland)
σε μια άκρη της γης ξεχασμένη απ΄ τον ήλιο και παραδομένη στο παγερό κρύο,
εκεί που η προβιά του προβάτου γινόταν μόνιμο πανωφόρι,
νησίδες αποκομένες που παίρναν ζωή μονάχα όταν τα νερά τραβιόνταν μέσα,
άγρια τοπία με τραχείς ανθρώπους,
απόμερες παραλίες, κρυμμένοι ορμίσκοι, σκόρπιες θίνες λευκής άμμου, όμορφα, στρογγυλά, χρωματιστά βότσαλα…
μουσικά καλέσματα, το κελάδημα των πουλιών, ο ήχος απ΄ τα κύματα πού ΄σκαγαν στα βράχια, το βέλασμα των προβάτων…
εκεί έφτασαν …
(Από το “Βιβλιο των Κελτών”)
αποβιβάστηκαν με την ελπίδα στις καρδιές τους,
πάλεψαν με πάθος και λεβεντιά σε αντίξοες συνθήκες,
κάναν την πέτρα προσκεφάλι και τα αγριόχορτα τροφή,
έφεραν φως κι ελπίδα στο σκοτάδι,
γίναν απόστολοι της αγάπης …
εκεί που ο ήλιος λες δε θέλει ν΄ αποκάμει τα καλοκαίρια,
εκεί που τα νερά αποτραβιώνται αφήνοντας γυμνό στα μάτια μας το βασίλειό τους,
εκεί που θρύλοι για κάστρα, ιππότες, βασιλιάδες μένουν ως τώρα ζωντανοί,
εκεί …
… συναντήθηκαν Θεός και κόσμος,
αιώνες πίσω,
χάρη σ΄ αυτούς που χτίσαν πάνω στους βράχους
με θεμέλια Αγάπης και Ζωής!
(Saint Columba of Iona)
see that you be at peace among yourselves, my children,
and love one another,
follow the example of good men of old,
and God will comfort you and help you,
both in this world and the world which is to come.
(H προσευχή του Αγ. Columba, παρακαταθήκη προς τους μαθητές του, λίγο πριν την κοίμησή του, 597 μ.Χ.)
Aπολαύστε την Loreena McKennitt στο υπέροχο Dante’s Prayer
Δείτε κάποια ενδιαφέροντα links:
το κειμενάκι αυτό αφιερώνεται εξαιρετικά
στους αγαπημένους μου Θανάση και Ελένη,
με τους οποίους πολλές φορές έχουμε συνταξιδέψει
σε δρόμους Κελτών, δρόμους Σαξόνων…
