Κάνω μια μικρή παρένθεση στη σειρά των σκέψεων που μοιράζομαι μαζί σας τον τελευταίο καιρό και σας ζητώ να μου επιτρέψετε να αναφερθώ σε δύο πολύ ενδιαφέροντα ιστολόγια που νομίζω πως αξίζουν την προσοχή μας!
Όλα κι όλα. Η Όλια Λαζαρίδου είναι εκπληκτική σε ό,τι έχει κάνει μέσα στη σεμνή πορεία της στο θεατρικό χώρο. Επιτέλους έκανε και μια διαδικτυακή βουτιά και όσοι την ξέρουμε χαιρόμαστε γιατί μπορούμε να συνταξιδεύουμε στις σκέψεις της και στα κείμενα που ανεβάζει στο προσωπικό της ιστολόγιο (άλλα δικά της και άλλα επώνυμα). Μια πολύ σημαντική παρουσία που έχει πολλά να καταθέσει. Καλώς ήρθες γλυκιά μας Όλια!
Δείτε το εδώ!
Ο Ψίθυρος της Νύχτας άρχισε να βουίζει στ΄ αυτιά μας λίγο πριν βγει ο προηγούμενος χρόνος… Μια πολύ ιδιαίτερη και σεμνή νεανική γωνιά γεμάτη από ευαισθησίες και αγωνίες, με πολύ όμορφη αισθητική. Πρόσφατα πάψαμε να ακούμε ψιθυρίσματα για κάποιο χρονικό διάστημα, αλλά ο Νυχτερινός Ψίθυρος επέστρεψε δριμύτερος και αισθητά φωτεινότερος!
Αναζητήστε τον εδώ! (Ανατρέξτε στο αρχείο του Φεβρουαρίου 2007 – 19 έως 26/2/07 – για μια πολύ ενδιαφέρουσα θεματική σειρά προβληματισμών)
Και επειδή οι δύο αυτοί υπέροχοι άνθρωποι είναι που ευθύνονται για τη γνωριμία μου και το ταξίδι μου μες τη blogόσφαιρα (τι λέξη κι αυτή!…), τους αφιερώνω ένα μουσικό κομμάτι που λατρεύω!
Ακούστε το εδώ: Gotan Project – Diferente
(αχ, βρε night…, χάσαμε και τη συναυλία τους!)
