Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια.
Μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά …
Post Soundrack: Celia Cruz – Te busco
(photo by Mark G. Mamiya)
βασιλική νευροκοπλή- Ταξίδι στο Hong Kong: μέρος β΄ Νοεμβρίου 11, 2009 Βασιλική Ν.
- Ένα μικρό διάλειμμα: γιατί η ζωή δεν είναι άσπρο μαύρο και γιατί η έλλειψη γεννά το ολόκληρο Νοεμβρίου 8, 2009 Βασιλική Ν.
- Θεσσαλονίκη - Hong Kong, α΄μέρος: Το ταξίδι Νοεμβρίου 7, 2009 Βασιλική Ν.
- μανιτάρι του βουνού
- Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία και όχι Ωρομισθία! Νοεμβρίου 15, 2009 manitaritoubounou
- ΥΠΕΠΘ: Αντί να καταργήσετε τα ρουσφέτια και τις πελατειακές σχέσεις, καταργείτε τους αναπληρωτές – ανθρώπους… Νοεμβρίου 12, 2009 manitaritoubounou
- Οι Ρωγμές και Παρεμβάσεις, 2ο εκπαιδευτικό φύλλο της Αχαΐας, μαζί σας! Νοεμβρίου 11, 2009 manitaritoubounou
- Χρήστος Γιανναράς
- Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
- μια ξεχωριστή ματιά
- Ονόματα, σόγια και φατρίες Νοεμβρίου 15, 2009 nikoxy
- Πακέτα τύπου και κόπι-πέιστ Νοεμβρίου 8, 2009 nikoxy
- Σταζ και νεανική ανεργία, όψεις υπανάπτυξης Νοεμβρίου 2, 2009 nikoxy
- ο νόστος μας
- Ο Απόστολος Φίλιππος - Philip the Apostle Νοεμβρίου 14, 2009 NOCTOC
- Άσμα της Κύπρου πτώσεως υπό τους Οθωμανούς Νοεμβρίου 13, 2009 NOCTOC
- Η Σπηλιά του Αγίου Λαμπριανού του Θαυματουργού στο χωριό Έμπα της Πάφου - The cave of Saint Lambrianos the miracle maker at Emba village in Paphos Νοεμβρίου 9, 2009 NOCTOC
- άρωμα Ασίας
- ερμία
- "ερανίσματα".. Νοεμβρίου 8, 2009 ερμία
- γρίφοι.. Οκτωβρίου 28, 2009 ερμία
- σιωπή.. Οκτωβρίου 23, 2009 ερμία
- ψίθυρος της νύχτας
- Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
-
τα πιο πρόσφατα σχόλιά σας
Konstantina Poularak… στο τι είναι αγάπη; Άστρια στο ένα ταξίδι: αγιασμένα χώμ… ΠΕΤΡΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ… στο ένα ταξίδι: αγιασμένα χώμ… Vlassisn στο ένα ταξίδι: αγιασμένα χώμ… Katerina στο ένα ταξίδι: αγιασμένα χώμ… Katerina στο ένα ταξίδι: αγιασμένα χώμ… Sot στο ένα ταξίδι: αγιασμένα χώμ… -
φωτογραφίζοντας την ψυχή μου
#flickr_badge_source_txt {padding:0; font: 11px Arial, Helvetica, Sans serif; color:#666666;} #flickr_badge_icon {display:block !important; margin:0 !important; border: 1px solid rgb(0, 0, 0) !important;} #flickr_icon_td {padding:0 5px 0 0 !important;} .flickr_badge_image {text-align:center !important;} .flickr_badge_image img {border: 1px solid black !important;} #flickr_badge_uber_wrapper {width:150px;} #flickr_www {display:block; text-align:center; padding:0 10px 0 10px !important; font: 11px Arial, Helvetica, Sans serif !important; color:#3993ff !important;} #flickr_badge_uber_wrapper a:hover, #flickr_badge_uber_wrapper a:link, #flickr_badge_uber_wrapper a:active, #flickr_badge_uber_wrapper a:visited {text-decoration:none !important; background:inherit !important;color:#3993ff;} #flickr_badge_wrapper {background-color:#CCCC99;border: solid 1px #0066CC} #flickr_badge_source {padding:0 !important; font: 11px Arial, Helvetica, Sans serif !important; color:#666666 !important;}www.flickr.com 
σα's Sa Photo's photoset
Μαΐου 13, 2007 σε 10:28 μμ
Λένε πως με τα μάτια βλέπεις τον φυσικό κόσμο, ενώ η καρδιά είναι “το μάτι της ψυχής” που βλέπει “πίσω” από αυτόν.
Μαΐου 14, 2007 σε 9:26 πμ
Εκτός και άν η καρδιά σε έχει εκνευρίσει τόσο πολύ ,
που τελικά ακούς μόνο την λογική!
Υ.Γ.Πρόταση:
Άκουσμα του post,
“Τρύπες-Ακούω την Καρδιά μου”
( …και δεν ακούω την σκέψη μου)
Μαΐου 14, 2007 σε 10:37 πμ
O εκνευρισμός για την καρδιά, μοιάζει σαν αμμοθύελλα μπροστά στα μάτια.
Μαΐου 14, 2007 σε 11:46 πμ
… που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά της, έτσι δεν είναι φίλε Μυστη-κέ;
Μαΐου 14, 2007 σε 2:32 μμ
Μάλλον αλλού το πας, αγαπητή στοφή, ε;
Αυτό που εννοούσα είναι ότι θολώνει το τοπίο. Δε βλέπεις πια παρά σκιές…
Μαΐου 14, 2007 σε 2:46 μμ
Κι αυτό δεκτό Μυστη-κέ!
Μαΐου 14, 2007 σε 4:08 μμ
Χωρίς μάτια που βλέπουν το φυσικό κόσμο και λογική που αντιλαμβάνεται, επεξεργάζεται, νοηματοδοτεί την πραγματικότητα δεν μπορεί να υπάρξει καρδιά, “το μάτι της ψυχής” όπως λές Μυστη-κέ, που να βλέπει πίσω από τον κόσμο. Και η καρδιά Nightwhisper σε εκνευρίζει και σε προδίδει όταν την αφήνεις μόνη, όταν την αποχωρίζεις από τη ζεστασιά ολόκληρης της ύπαρξής σου (περιλαμβανομένων των αισθήσεων και της λογικής), όταν την αφήνεις να παρασύρεται από αυτονομημένα συναισθήματα που δεν μπόρεσες ή δεν θέλησες να αντιμετωπίσεις.
Μαΐου 14, 2007 σε 8:58 μμ
Πολύ σημαντική η παρατήρησή σου, φίλε rockfalcon.
Τα “αυτονομημένα” συναισθήματα που αναφέρεις είναι όντως αυτονομημένα; Δεν είναι κι αυτά κομμάτι της ύπαρξής σου, της ολότητάς σου (έστω κι αν χαρακτηρίζουν συγκεκριμένες στιγμές στο χρόνο, συγκεκριμένες καταστάσεις…);
Και είναι πάντα εύκολο να θέλεις (πολύ περισσότερο να έχεις τη δύναμη) να τα αντιμετωπίζεις;
Μαΐου 14, 2007 σε 9:45 μμ
Η λογική νοηματοδοτεί την πραγματικότητα;; Χμ… Δε μου κολλάει, rockfalcon… Θα το έλεγα αλλιώς: καρδιά εισπράττει την πληροφορία των ματιών και την επεξεργασία που κάνει η λογική, δίνοντας νόημα και στα δύο.
Μαΐου 14, 2007 σε 10:32 μμ
Πάντως δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το γεγονός ότι ίσως η λογική να νοηματοδοτεί ένα τμήμα έστω της πραγματικότητας, έτσι δεν είναι;
Μαΐου 15, 2007 σε 4:11 μμ
Ό,τι ορίζεις ως “καρδιά”, Μυστη-κέ, είναι κι αυτό εγκεφαλική λειτουργία και μάλιστα εξαιρετικά πολύπλοκη και ποιοτικά ανώτερη λογική διαδικασία. Ακόμη και αυτό που η ψυχολογία ονομάζει ως υποσυνείδητο, δεν είναι καθόλου χαώδες και παράλογο και βέβαια αποτελεί άλλη μια έκφανση της εγκεφαλικής λειτουργίας. Είναι απλώς φοβερά πολύπλοκο και πολυμερές ώστε η συνείδησή μας να μην έχει απόλυτη και ξεκάθαρη εικόνα γι αυτό. Εξάλλου κι εσύ το λες ότι με την καρδιά επιχειρείς να δώσεις νόημα. Μα κατ’ εξοχήν το νόημα είναι λογική διεργασία. Ας μη χωρίζουμε τον άνθρωπο σε κομμάτια (λογική, καρδιά κλπ). Οι διαφορετικές εκφάνσεις και λειτουργίες έχουν ένα κέντρο και πιστεύω ότι μάλλον θα πρέπει να επιδιώκουμε την ενότητά τους και όχι την πόλωσή τους.
Μαΐου 15, 2007 σε 4:24 μμ
Strofi, ρωτάς αν “Τα “αυτονομημένα” συναισθήματα … είναι όντως αυτονομημένα”.
Και βέβαια όχι. Όμως επειδή η πραγματικότητα (ακόμη και ο εαυτός μας) πολλές φορές ξεπερνούν τις δυνάμεις και αντοχες της λογικής μας, φαίνονται και τα συναισθήματα σαν να είναι αυτονομημένα. Αυτή η αίσθηση μας παρασέρνει και μας μπλοκάρει. Τα συναισθήματα γίνονται κάτι σαν εμμονές και μας ταλαιπωρούν, μέχρι κάτι πιο δυνατό να μας τραβήξει το ενδιαφέρον ή κάποιος φίλος να μας δώσει το χέρι. Σε όλους μας συμβαίνει νομίζω να περνάμε τέτοιες φάσεις. Δεν έχει κι αυτό άραγε την ομορφιά του; Δεν είναι όμορφο που δεν ειμαστε τέλειοι;
Μαΐου 17, 2007 σε 8:58 μμ
Δεν καταλαβαίνω rockfalcon γιατί σε ενοχλεί ο διαχωρισμός (λογικής, καρδιάς κτλ). Και δε θεωρώ ότι η “καρδιά” είναι κάτι ανεξάρτητο του εγκεφάλου. Το αν εξαντλείται σε αυτόν είναι μεγάλη συζήτηση και δεν έχω απάντηση… Πάντως νομίζω είναι άστοχο να τη χαρακτηρίζεις λογική λειτουργία, ακόμη κι αν είναι 100% εγκεφαλική. Η λογική έχει συγκεκριμένους κανόνες ενώ το θυμικό-βουλητικό(-κι αισθητηριακό;) μέρος του ανθρώπου έχει και άλλα χαρακτηριστικά.
Το “νόημα” ως λέξη έχει δύο σημαινόμενα στην ελληνική γλώσσα: της λογικού νοήματος και της νοηματοδότησης. Το πρώτο είναι λογική διεργασία ενώ το 2ο όχι. Όσον αφορά την πόλωση, δεν υποστήριξε κανείς ότι δε θα πρέπει να επιδιώκουμε την ενότητά τους.