βασιλική νευροκοπλή- Ταξίδι στο Hong Kong: μέρος β΄ Νοεμβρίου 11, 2009 Βασιλική Ν.
- Ένα μικρό διάλειμμα: γιατί η ζωή δεν είναι άσπρο μαύρο και γιατί η έλλειψη γεννά το ολόκληρο Νοεμβρίου 8, 2009 Βασιλική Ν.
- Θεσσαλονίκη - Hong Kong, α΄μέρος: Το ταξίδι Νοεμβρίου 7, 2009 Βασιλική Ν.
- μανιτάρι του βουνού
- Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία και όχι Ωρομισθία! Νοεμβρίου 15, 2009 manitaritoubounou
- ΥΠΕΠΘ: Αντί να καταργήσετε τα ρουσφέτια και τις πελατειακές σχέσεις, καταργείτε τους αναπληρωτές – ανθρώπους… Νοεμβρίου 12, 2009 manitaritoubounou
- Οι Ρωγμές και Παρεμβάσεις, 2ο εκπαιδευτικό φύλλο της Αχαΐας, μαζί σας! Νοεμβρίου 11, 2009 manitaritoubounou
- Χρήστος Γιανναράς
- Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
- μια ξεχωριστή ματιά
- Ονόματα, σόγια και φατρίες Νοεμβρίου 15, 2009 nikoxy
- Πακέτα τύπου και κόπι-πέιστ Νοεμβρίου 8, 2009 nikoxy
- Σταζ και νεανική ανεργία, όψεις υπανάπτυξης Νοεμβρίου 2, 2009 nikoxy
- ο νόστος μας
- Ο Απόστολος Φίλιππος - Philip the Apostle Νοεμβρίου 14, 2009 NOCTOC
- Άσμα της Κύπρου πτώσεως υπό τους Οθωμανούς Νοεμβρίου 13, 2009 NOCTOC
- Η Σπηλιά του Αγίου Λαμπριανού του Θαυματουργού στο χωριό Έμπα της Πάφου - The cave of Saint Lambrianos the miracle maker at Emba village in Paphos Νοεμβρίου 9, 2009 NOCTOC
- άρωμα Ασίας
- ερμία
- "ερανίσματα".. Νοεμβρίου 8, 2009 ερμία
- γρίφοι.. Οκτωβρίου 28, 2009 ερμία
- σιωπή.. Οκτωβρίου 23, 2009 ερμία
- ψίθυρος της νύχτας
- Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
-
τα πιο πρόσφατα σχόλιά σας
Konstantina Poularak… στο τι είναι αγάπη; Άστρια στο ένα ταξίδι: αγιασμένα χώμ… ΠΕΤΡΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ… στο ένα ταξίδι: αγιασμένα χώμ… Vlassisn στο ένα ταξίδι: αγιασμένα χώμ… Katerina στο ένα ταξίδι: αγιασμένα χώμ… Katerina στο ένα ταξίδι: αγιασμένα χώμ… Sot στο ένα ταξίδι: αγιασμένα χώμ… -
φωτογραφίζοντας την ψυχή μου
#flickr_badge_source_txt {padding:0; font: 11px Arial, Helvetica, Sans serif; color:#666666;} #flickr_badge_icon {display:block !important; margin:0 !important; border: 1px solid rgb(0, 0, 0) !important;} #flickr_icon_td {padding:0 5px 0 0 !important;} .flickr_badge_image {text-align:center !important;} .flickr_badge_image img {border: 1px solid black !important;} #flickr_badge_uber_wrapper {width:150px;} #flickr_www {display:block; text-align:center; padding:0 10px 0 10px !important; font: 11px Arial, Helvetica, Sans serif !important; color:#3993ff !important;} #flickr_badge_uber_wrapper a:hover, #flickr_badge_uber_wrapper a:link, #flickr_badge_uber_wrapper a:active, #flickr_badge_uber_wrapper a:visited {text-decoration:none !important; background:inherit !important;color:#3993ff;} #flickr_badge_wrapper {background-color:#CCCC99;border: solid 1px #0066CC} #flickr_badge_source {padding:0 !important; font: 11px Arial, Helvetica, Sans serif !important; color:#666666 !important;}www.flickr.com 
σα's Sa Photo's photoset
Μαΐου 8, 2007 σε 11:35 μμ
Περιμένω τις σκέψεις σας …
Μαΐου 9, 2007 σε 4:05 πμ
…Κάποτε μία φίλη έγραψε,
“Αγάπη είναι εκεί που η καρδιά γαληνεύει όταν την έχει,
και θλίβεται όταν απομακρύνεται από αυτήν”
Μαΐου 9, 2007 σε 5:06 πμ
στέλνω κι εγω εδω τίς δικτυακές ευχές μου,καί μιά σκέψη-προσωπικά δέν ξέρω τί είναι η αγάπη,καί διστάζω νά εκφέρω γνώμη γιατί τόσα πολλά εχουν ειπωθεί από τόσους πολλούς γι αυτό τό θέμα…..ολοι μοιάζουν νά ξέρουν,αλλά λίγοι κάνουν….ειχα διαβάσει κάπου πώς κάποιος πη΄γε σ ενα γέροντα καί τού είπε πώς δέν αγαπά..κι αυτός τού απάντησε πώς δέν πειράζει,νά φέρεται σάν νά αγαπά καί είναι τό ιδιο!Ειναι πολύ απελευθερωτική αυτή η σκέψη,πώς ακόμα κι αν κάποιος δέν εχει τό χάρισμα ν αγαπά,υπάρχει κάτι πού μπορεί νά κάνει…Ναί, σίγουρα δέν ξέρω τί αλλο ειναι η αγάπη αλλά πάντως δράση ειναι… δράση….
Μαΐου 9, 2007 σε 6:57 πμ
Αγάπη είναι τα πάντα γύρω και τα πάντα εντός.
Η αγάπη είναι παντού… εμείς δεν την βλέπουμε!
Μαΐου 9, 2007 σε 7:08 πμ
Ένα παιδί ρώτησε κάποτε τη μαμά του:
-Μαμά, τι είναι Θεός;
Αυτή το αγκάλιασε στοργικά, το φίλησε στο μέτωπο κι απάντησε:
-Αυτό.
Κάτι τέτοιο θα είναι κι η αγάπη.
Μαΐου 9, 2007 σε 6:11 μμ
Η έννοια αγάπη κρύβει τόσα πολλά μέσα της… Είναι κάτι το απόλυτο…. Δεν το ζεις εύκολα, ακόμη κι αν το επιδιώκεις…
Προσωπικά, δεν την έχω βρει ακόμη… Παρά μόνο από τους γονείς μου την έχω νιώσει…
Για να νιώσεις αγάπη, πρέπει και να δώσεις πολλή…
Το τραγικό είναι να συνειδητοποιήσεις ότι αυτό που δίνεις, που ίσως είναι αγάπη, πέφτει στο κενό… Αυτό μπορεί να σε τρελάνει…
Πάντως, καταλήγω πως μόνο η αγάπη σώζει τον άνθρωπο από τις εμμονές του και από τις αγωνίες του. Η αγάπη μπορεί να σε κάνει να ξεχάσεις το θάνατο…
Μαΐου 9, 2007 σε 8:13 μμ
Κάπου έχω διαβάσει:
Το να πεις σε έναν άνθρωπο “σ’ αγαπώ”, είναι σα να του λες “Δε θα πεθάνεις ποτέ”.
Μαΐου 10, 2007 σε 8:11 μμ
… αγάπη είναι τα δύο να γίνουν ένα.
… αγάπη είναι δυό κορμιά αγκαλιασμένα.
… αγάπη είναι η ένωση, η ειρήνη.
… κι όπως όλα στη ζωή είναι και η αγάπη ασταθής ισορροπία, δύσκολα την καταφέρνεις και εύκολα τη χάνεις. Αλλά άνθρωπε είσαι φτιαγμένος συνέχεια να την αναζητάς γιατί η ίδια η ζωή είνα η προσπάθεια να ξεπεραστεί το τίποτα, το μηδέν και να φτιαχτεί δομή, πολυπλοκότητα, αρμονία. Η έλξη για ένωση είναι ο βασικός νόμος του κόσμου μας. Όσο κι αν φαίνεται απειλητική η αντίρροπη δύναμη της αποδόμησης τελικά ο κόσμος προχωράει προς όλο και περισσότερο ανώτερες δομές και ενότητες. Η αγάπη είναι τελικά η πιο εξελιγμένη ποιοτικά έλξη για ένωση των διαφορετικών, των αλλοιώτικων, των μακρυνών και των ξένων. Αν η ζωή περάσει χωρίς να δοκιμάσεις την αγάπη, τότε απλά δεν έζησες αληθινά. Πέρασες απέξω κι έχασες.
Μαΐου 10, 2007 σε 8:38 μμ
… αφιερωμένο σε όσους αγάπησαν, ή θα αγαπήσουν… αλλά και σε όσους πόνεσαν αγαπώντας.
“Όλοι με ρωτάνε να τους πω,
άραγε γιατί να σ’ αγαπώ;
Κι όλοι απορούν γιατί να είσ’ εσύ
σώμα μου μυαλό μου και ψυχή.
Να λοιπόν γιατί σ’ αγάπησα
και όσο ζω θα σ’ αγαπώ.
Να λοιπόν γιατί σ’ αγάπησα,
σ’ όλο τον κόσμο θα το πω.
Γιατί ‘σαι η αλήθεια μεσ’ στην ψευτιά,
στα γκρίζα όνειρά μου η ξαστεριά
και μάνα κι αδερφή μου κι αγάπη εσύ
τι άλλο να ζητήσω απ’ τη ζωή;
Ούτε που το είχα φανταστεί,
πως υπάρχει αγάπη σαν κι αυτή,
που να δίνει Θεέ μου μεσ’ στον κόσμο αυτό,
νόημα, κουράγιο και σκοπό.
Να λοιπόν…”
(Στίχοι: Πυθαγόρας, μουσική: Lang-Bergman Bernheim, τραγούδι: Γιάννης Πάριος).
Μαΐου 12, 2007 σε 10:02 μμ
@ nightwhisper
αλήθεια είναι… γι΄ αυτό ίσως τόσο σπάνια νιώθουμε πραγματική χαρά.
@ όλια
καλώς όρισες Όλια! Τι εκπληκτική σκέψη και πόσο όντως απελευθερωτική… ας επιμείνουμε τουλάχιστον σ΄ αυτό κι ίσως έτσι φτάσουμε κάποτε και στην αληθινή αγάπη.
@ Adonios
τι είναι αυτό, άραγε, που μας τυφλώνει, φίλε Αντώνη και δε βλέπουμε τίποτα γύρω μας και μέσα μας; Ίσως τα τείχη που υψώνει ο καλοβολεμένος εαυτούλης μας…
@ Μυστη-κός
μια απλή κίνηση που κρύβει απίστευτη δυναμική μέσα της!
@ Ι.
ίσως πρέπει να μάθουμε να δίνουμε χωρίς να περιμένουμε να πάρουμε… αλλά αυτό έχει να κάνει με την πάλη με το εγώ μας. Δύσκολα …
@ Μυστη-κός
η Αγάπη είναι η όντως Ζωή.
@ rockfalcon
εκπληκτική η διάσταση που δίνεις φίλε rockfalcon. Δύσκολο βέβαια, όταν γύρω σου όλα οδηγούν στην αποδόμηση, αλλά αξίζει κανείς να το παλέψει. Πολύ όμορφο το τραγούδι του Πάριου. Νάσαι καλά.
Μαΐου 12, 2007 σε 10:03 μμ
Τι όμορφες οι σκέψεις όλων σας. Πολύ σας ευχαριστώ. Νάμαστε όλοι καλά!
Μαΐου 17, 2007 σε 8:51 πμ
Two nights ago in a strange dream,
I heard a voice which started sing
“Before the clock beyond the veil
strikes twelve and sleeps the night-in-gale,
a cold night wind coming from North
will blow and make the flame of Love
forever sleep the endless sleep
and death will keep your heart so deep
tha no one else will ever light it
except the one who once ignited it!…”
The curse spread out,made bleed my heart,
it was so cruel and far from that
I dreamed and hoped to be the end
of the deepest love I’ve ever had.
The clock stroke twelve,the wind came in.
It touched the flame and tried to win,
it struggled desperately with its fire
and switched it off,left no desire!…
I tried to scream,no voice came out
my eyes teared,love died,no doubt.
Though suddenly,out of the switched candle
a spark came out,and touched the handle
of the old door and made it close,
no wind came in,no fire froze!
Love had just risen from its own strength
because no wind could make her end.
So I knelt and started praying
God bless us both to find His way,
and every morning,and every evensong
find us rejoined for ever long.
Αγάπη,νομίζω πως είναι ό,τι αντέχει.
Μαΐου 17, 2007 σε 8:59 πμ
Καλώς τη cymbeline! Πολύ όμορφα λόγια. Και πόσο αληθινό αυτό που λες: “Αγάπη είναι ό,τι αντέχει”. Εύχομαι να αντέχει. Πάντα. Για όλους μας.
Νάσαι καλά.
Δεκεμβρίου 8, 2007 σε 4:48 μμ
i agapi einai kati ane3igito… polles fores ekei p nomizeis pws o sn8rwpos p agapas 8a einai mazi s.., tote ton xaneis… simasia omws exei oti ton agapises, akoma k an den to 3erei i dn 8elise na to ma8ei…
afierwmeno…
Δεκεμβρίου 10, 2007 σε 1:00 μμ
Καλώς μας ήρθες Κωνσταντίνα! Σε ευχαριστώ πολύ για το πέρασμά σου…
Δεκεμβρίου 28, 2007 σε 1:24 πμ
Agapi einai to aperigrapto, to magiko,to fantastiko, to aprosdioristo..pou an se parasirei se paei se meri paradeisenia..alla kai sth kolasi sinama.. Einai aplws ena sunaisthima me apeires morfes.. An eimaste tuxeri kai mas dothei h eukairia na thn gnwrisoyme einai sto xeri mas pia morfh ths tha dialeksoyme kathorizontas ton proorismo toy taksidiou…
Δεκεμβρίου 28, 2007 σε 1:28 πμ
Πολύ όμορφες οι σκέψεις σου αγαπητέ Ερνούρ. Ευχές πολλές για χρόνια πολλά και ευλογημένα.
Δεκεμβρίου 25, 2008 σε 11:50 μμ
h agapi einai san mia arostia /./././.eisai kala eytihismeni kai meta arostenis ponas ./..alla me kapoia farmaka pernaei .,././/
Δεκεμβρίου 25, 2008 σε 11:52 μμ
alla to theleis na arostenis
Φεβρουαρίου 27, 2009 σε 8:12 μμ
έχει δυο μέρες που χώρισα όλα γύρω μου είναι μαύρα χωρίς νόημα . όταν όμως οι γονής μου με αγκάλιασαν και μου είπαν εμείς είμαστε εδώ και εμείς δεν θα σε αφήσουμε ποτέ τότε κατάλαβα ποια είναι η αγάπη και πως είναι να σε αγαπάν
Απριλίου 9, 2009 σε 5:11 μμ
afiervmeno se ena agori pou den 8a ksexaso pote
ta dakria einai diamantia gia auto
gia min ta xarizeis se autous pou den to aksizoun
Νοεμβρίου 1, 2009 σε 3:36 μμ
ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ
…να μου μιλας με σιωπές, να με φωνάζεις με τα μάτια και εγώ να λάμπω μέσα στις μελένιες φλόγες τους.
ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ
…να τραβάς την κουρτίνα και να μου δείχνεις έναν άλλο κόσμο, τον δικό σου κόσμο και να με καλείς με το πραγματικό μου όνομα αυτό που μόνο εσύ γνώριζες από ΤΟΤΕ , από ΠΑΝΤΑ…
ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ
…να κρατιόμαστε χέρι χέρι την ώρα που ο πόλεμος εκεί έξω καλά κρατεί, που οι δυνάμεις μας στερεύουν, που θαρρείς πως είσαι ξένος στην ίδια σου την πόλη, χαμένος σε λάθος εικόνες με λάθος “ανθρώπους”
ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ
…να μ’αγκαλιάζεις το βράδυ και η καρδιά σου να νανουρίζει πάνω στο στήθος μου τα γλυκά φιλιά μας, τους παλμούς των αναπνοών μας .
ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ
…να μη μου λες ΟΧΙ από ανάγκη ή φόβο… να μη μου λες ΝΑΙ από βιασύνη ή αφηρημάδα…
ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ
…να σε λεω “αγάπη μου” και εσύ να ανθίζεις από χαρά, να στάζεις γλυκά φιλιά και εγώ να τα μαζεύω λαίμαργα, να τα πίνω με λαχτάρα και να συνεχίζω να διψώ…